Showing posts with label കഥ. Show all posts
കാണാത്ത കാഴ്ചകള്‍
ഞാനും എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തും കൂടി സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് നഗരത്തിലെ നടപാതയിലൂടെ ബസ് സ്റ്റാന്റിലേക്ക് നടകുകയായിരുന്നു .രാഷ്രീയത്തിലെ മൂല്യച്ചുതിയെ കുറിച്ചും ,പുതിയ സിനിമകളെ കുറിച്ചും ഇടയ്ക്കു കുറച്ചു മുല്ലപെരിയാറും ഒക്കെയായി ഞങ്ങള്‍ ഒരു ചായക്കട ചര്‍ച്ച നടന്നുകൊണ്ട് നടത്തുകയായിരുന്നു .റോഡിലൂടെ ചെറിയ ചെറിയ കൂട്ടമായി വ്യാപാരി വ്യവസായി സമ്മേളനത്തിനുള്ള സംഘാംഗങ്ങള്‍ ങ്ങങ്ങല്‍ക്കെതിര്‍ ദിശയിലൂടെ കടന്നുപോയി .അവിടവിടെ പോലീസുകാര്‍ ജീപ്പില്‍ ചുറ്റി നടക്കുന്നതും കാണാം .ഇതിനിടയിലൂടെ എല്ലാവരും തിരക്കിട്ട് നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ ഈ നടത്തത്തിനിടയില്‍ എന്തോ ഒന്ന് എന്റെ കണ്ണില്‍ തടഞ്ഞു .
ഞങ്ങളുടെ ഈ നടത്തത്തിനിടയില്‍ എന്തോ ഒന്ന് എന്റെ കണ്ണില്‍ തടഞ്ഞു .
ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കണം എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴേക്കും കണ്ട കാര്യം എന്താണെന്ന് ഓര്‍മയില്‍ നിന്നും മറഞ്ഞു .
പലപ്പോഴും നമ്മളെ ആരെങ്കിലും വിളിച്ചാല്‍ അല്ലെങ്കില്‍ എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കുമ്പോള്‍, നമ്മള്‍ മനസിലാകത്തപോലെ ഏ....എന്ന് ചോദിക്കും .പറഞ്ഞ ആള് നമ്മള്‍ കേട്ട് കാണില്ല എന്ന് കരുതി ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങുബോഴേക്കും നമ്മള്‍ അതിനുള്ള ഉത്തരം പറയും .ഇത് സാധാരണ സംഭവിക്കാറുള്ളതാണ്.
ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്‌ സത്യത്തില്‍ നമ്മള്‍ ചോദ്യം കേള്‍ക്കാത്തത് കൊണ്ടല്ല ,മറിച്ച് കേട്ട കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ തയ്യാറാകാത്തത് കൊണ്ടാണ് .ഒന്ന് മനസുവച്ചാല്‍ നമുക്കത് ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ സാധിക്കാവുന്നതെ ഉള്ളൂ .
അതുപോലെ കണ്ണില്‍ തടഞ്ഞ ഈ കാഴ്ച ഞാനും കണ്ടില്ല .അല്‍പ്പം നടന്ന് കഴിഞ്ഞാണ് അതെന്തായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ആയത്.ആ ദൃശ്യം എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു .ഞാന്‍ വേഗം തിരിഞ്ഞ് നോക്കി .മനസ്സില്‍ കണ്ട പോലെ കണ്ണ് കാണാത്ത ഒരാള്‍ അപകടത്തിന്റെ വക്കില്‍ നില്‍ക്കുന്നു .അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ രണ്ടും മുക്കാലും അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു .കണ്പോളകള്‍ക്ക് ഇടയില്ലുള്ള വിടവിലൂടെ കൃഷ്ണമണികള്‍ അല്പം തെളിഞ്ഞു കാണാം .അയാള്‍ നിന്നിരുന്നത് ഒരു കാനയുടെ വക്കിലാണ് .
പെട്ടന്നാണ് ഞാന്‍ അയാള്‍ നില്‍ക്കുന്ന സ്ഥലത്തെ കുറിച്ച് ബോധവാനായത് .അയാള്‍ നിന്നിരുന്നത് നടപ്പാതയുടെ ഓരം ചേര്‍ന്നാണ് .തൊട്ടരികെ അഴുക്കുചാലാണ് .അഴുക്കുചാലിനു മുകളില്‍ ഒരൊറ്റ സ്ലാബ് അല്‍പ്പം ചരിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു .ശ്രദ്ധിച്ചു കാല്‍ ആ സ്ലാബില്‍ വച്ചാല്‍ കൃത്യമായി കാന മുറിച്ച് കടക്കാം .അല്‍പ്പം തെറ്റിയാല്‍ നമ്മുടെ ശരീരം വൃത്തികേടാകും.
ഞാന്‍ വേഗം ചെന്ന് അയാളുടെ കൈയില്‍ പിടിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു ,
"എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത് ?തൊട്ടടുത്ത്‌ ഒരു കാനയുണ്ട് .കാലു തെറ്റിയാല്‍ അതില്‍ വീഴും ."
എന്റെ കൈ തട്ടി മറ്റികൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു ,
"ഞാന്‍ താഴേക്ക്‌ ഇറങ്ങാന്‍ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു ,റോഡു മുറിച്ചുകടക്കാന്‍". ഇത്രയും പറഞ്ഞു വടിയും കുത്തി താഴേക്കിറങ്ങി കാന മുറിച്ചുകടന്ന്‌ അയാള്‍ നടന്നു .
നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ "രവുന്യെട്ട നാളെ കാണാം " എന്നുറക്കെ ആരോടോ പറഞ്ഞു .അതിനു മറുപടിയെന്നോണം ഫുട്ട് പാത്തില്‍ ചീര്‍പ്പും കത്തിയും വിറ്റുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരാള്‍ "ശരി വാസുവേട്ട" എന്ന് പറഞ്ഞു.അന്തം വിട്ടു നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ,
"അയാളെ നോക്കണ്ട ...അയാള്‍ക്ക്‌ ഇവിടത്തെ എല്ലാ വഴിയും കാണാപാടാ..."
കണ്ണ് കാണാത്ത ഒരാളെ സഹായിക്കാന്‍ ചെന്ന ഞാന്‍ വിഡ്ഢിയായി .ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ക്ലൈമാക്സ് അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നതിന്റെ ജാള്യത മുഖത്ത് നിന്നും ഞാന്‍ ഒരു വിധത്തില്‍ തുടച്ചുനീക്കി .
കണ്ണുള്ള ഞാന്‍ തന്നെ എത്രയോ വൈകിയാണ് കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്നത് ,കണ്ണില്ലാത്ത ഇയാള്‍ക്ക് കാണാത്ത കാഴ്ചകള്‍ എത്രയോ വ്യക്ത്തം .
കണ്ണുള്ള നമ്മള്‍ അലസമായി കാണുമ്പോള്‍ ,കണ്ണില്ലാത്ത ഇവര്‍ ഉള്ക്കന്നുകൊണ്ട് എല്ലാം വ്യക്തമായി കാണുന്നു .ഇതുപോലെ എത്രയെത്ര കാര്യങ്ങള്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടു തള്ളിയിരിക്കാം .ഞാന്‍ വെറുതെ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു .തൊട്ടു മുന്പ് നടന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ,കണ്ട കാഴ്ചയില്‍ ക്രമത്തില്‍ ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു .
ഞാന്‍ കാണാന്‍ ശ്രമിക്കാത്ത പലതും എന്റെ മുപില്‍ തെളിഞ്ഞുവന്നു .ഇന്നലെ കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ ,കഴിഞ്ഞ മാസം കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ എന്നിങ്ങനെ പഴയ കാഴ്ചകളില്‍ എനിക്ക് നഷ്ട്ടപെട്ട ഓര്‍മ്മകള്‍ വീടെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചു .
പെട്ടന്ന് ഒരു തിരക്ക് വന്നു എന്നെ ഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്നിടത്തുനിന്നും തള്ളി മുന്പോട്ട് കൊണ്ട് പോയി .ഞാന്‍ തിരക്കിനോപ്പം സഞ്ചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .എന്റെ കാഴ്ചകള്‍ മങ്ങി.കണ്ണ് പുതിയ കാഴ്ചകളുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ പെട്ട് എല്ലാം മറന്ന് ഒരില കണക്കെ ഒഴുകികൊണ്ടിരുന്നു .
പലപ്പോഴും നമ്മളെ ആരെങ്കിലും വിളിച്ചാല്‍ അല്ലെങ്കില്‍ എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കുമ്പോള്‍, നമ്മള്‍ മനസിലാകത്തപോലെ ഏ....എന്ന് ചോദിക്കും .പറഞ്ഞ ആള് നമ്മള്‍ കേട്ട് കാണില്ല എന്ന് കരുതി ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങുബോഴേക്കും നമ്മള്‍ അതിനുള്ള ഉത്തരം പറയും .ഇത് സാധാരണ സംഭവിക്കാറുള്ളതാണ്.
ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്‌ സത്യത്തില്‍ നമ്മള്‍ ചോദ്യം കേള്‍ക്കാത്തത് കൊണ്ടല്ല ,മറിച്ച് കേട്ട കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ തയ്യാറാകാത്തത് കൊണ്ടാണ് .ഒന്ന് മനസുവച്ചാല്‍ നമുക്കത് ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ സാധിക്കാവുന്നതെ ഉള്ളൂ .
അതുപോലെ കണ്ണില്‍ തടഞ്ഞ ഈ കാഴ്ച ഞാനും കണ്ടില്ല .അല്‍പ്പം നടന്ന് കഴിഞ്ഞാണ് അതെന്തായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ആയത്.ആ ദൃശ്യം എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു .ഞാന്‍ വേഗം തിരിഞ്ഞ് നോക്കി .മനസ്സില്‍ കണ്ട പോലെ കണ്ണ് കാണാത്ത ഒരാള്‍ അപകടത്തിന്റെ വക്കില്‍ നില്‍ക്കുന്നു .അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ രണ്ടും മുക്കാലും അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു .കണ്പോളകള്‍ക്ക് ഇടയില്ലുള്ള വിടവിലൂടെ കൃഷ്ണമണികള്‍ അല്പം തെളിഞ്ഞു കാണാം .അയാള്‍ നിന്നിരുന്നത് ഒരു കാനയുടെ വക്കിലാണ് .
പെട്ടന്നാണ് ഞാന്‍ അയാള്‍ നില്‍ക്കുന്ന സ്ഥലത്തെ കുറിച്ച് ബോധവാനായത് .അയാള്‍ നിന്നിരുന്നത് നടപ്പാതയുടെ ഓരം ചേര്‍ന്നാണ് .തൊട്ടരികെ അഴുക്കുചാലാണ് .അഴുക്കുചാലിനു മുകളില്‍ ഒരൊറ്റ സ്ലാബ് അല്‍പ്പം ചരിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു .ശ്രദ്ധിച്ചു കാല്‍ ആ സ്ലാബില്‍ വച്ചാല്‍ കൃത്യമായി കാന മുറിച്ച് കടക്കാം .അല്‍പ്പം തെറ്റിയാല്‍ നമ്മുടെ ശരീരം വൃത്തികേടാകും.
ഞാന്‍ വേഗം ചെന്ന് അയാളുടെ കൈയില്‍ പിടിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു ,
"എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത് ?തൊട്ടടുത്ത്‌ ഒരു കാനയുണ്ട് .കാലു തെറ്റിയാല്‍ അതില്‍ വീഴും ."
എന്റെ കൈ തട്ടി മറ്റികൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു ,
"ഞാന്‍ താഴേക്ക്‌ ഇറങ്ങാന്‍ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു ,റോഡു മുറിച്ചുകടക്കാന്‍". ഇത്രയും പറഞ്ഞു വടിയും കുത്തി താഴേക്കിറങ്ങി കാന മുറിച്ചുകടന്ന്‌ അയാള്‍ നടന്നു .
നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ "രവുന്യെട്ട നാളെ കാണാം " എന്നുറക്കെ ആരോടോ പറഞ്ഞു .അതിനു മറുപടിയെന്നോണം ഫുട്ട് പാത്തില്‍ ചീര്‍പ്പും കത്തിയും വിറ്റുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരാള്‍ "ശരി വാസുവേട്ട" എന്ന് പറഞ്ഞു.അന്തം വിട്ടു നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ,
"അയാളെ നോക്കണ്ട ...അയാള്‍ക്ക്‌ ഇവിടത്തെ എല്ലാ വഴിയും കാണാപാടാ..."
കണ്ണ് കാണാത്ത ഒരാളെ സഹായിക്കാന്‍ ചെന്ന ഞാന്‍ വിഡ്ഢിയായി .ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ക്ലൈമാക്സ് അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നതിന്റെ ജാള്യത മുഖത്ത് നിന്നും ഞാന്‍ ഒരു വിധത്തില്‍ തുടച്ചുനീക്കി .
കണ്ണുള്ള ഞാന്‍ തന്നെ എത്രയോ വൈകിയാണ് കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്നത് ,കണ്ണില്ലാത്ത ഇയാള്‍ക്ക് കാണാത്ത കാഴ്ചകള്‍ എത്രയോ വ്യക്ത്തം .
കണ്ണുള്ള നമ്മള്‍ അലസമായി കാണുമ്പോള്‍ ,കണ്ണില്ലാത്ത ഇവര്‍ ഉള്ക്കന്നുകൊണ്ട് എല്ലാം വ്യക്തമായി കാണുന്നു .ഇതുപോലെ എത്രയെത്ര കാര്യങ്ങള്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടു തള്ളിയിരിക്കാം .ഞാന്‍ വെറുതെ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു .തൊട്ടു മുന്പ് നടന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ,കണ്ട കാഴ്ചയില്‍ ക്രമത്തില്‍ ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു .
ഞാന്‍ കാണാന്‍ ശ്രമിക്കാത്ത പലതും എന്റെ മുപില്‍ തെളിഞ്ഞുവന്നു .ഇന്നലെ കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ ,കഴിഞ്ഞ മാസം കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ എന്നിങ്ങനെ പഴയ കാഴ്ചകളില്‍ എനിക്ക് നഷ്ട്ടപെട്ട ഓര്‍മ്മകള്‍ വീടെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചു .
പെട്ടന്ന് ഒരു തിരക്ക് വന്നു എന്നെ ഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്നിടത്തുനിന്നും തള്ളി മുന്പോട്ട് കൊണ്ട് പോയി .ഞാന്‍ തിരക്കിനോപ്പം സഞ്ചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .എന്റെ കാഴ്ചകള്‍ മങ്ങി.കണ്ണ് പുതിയ കാഴ്ചകളുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ പെട്ട് എല്ലാം മറന്ന് ഒരില കണക്കെ ഒഴുകികൊണ്ടിരുന്നു .
ചീരാച്ചിയുടെ ഓര്‍മ്മകുറിപ്പുകള്‍-അമ്മ
Posted by SINTO C JOSE in കഥ on Sunday, October 23, 2011
രമണിയേച്ചിയെയാണ് ഞാന്‍ ആദ്യമായി അമ്മേ.. എന്ന് വിളിച്ചത് .ഓര്‍മയുടെ താളുകളില്‍ രമണിയേച്ചിയുടെ മാറില്‍ പറ്റിപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ സുഖം ഇപ്പോഴും ഉണ്ട് .ബുദ്ധിയുറച്ച്
നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ആരോ തന്നെപറ്റി പറയുന്നത് കേട്ടു,"അവന്‍ അമ്മയില്ലാത്ത കൊച്ചല്ലേ ."എന്ന് .വീട്ടില്‍ വന്നു രമണിയേച്ചിയോട് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു ,"നീ എന്റെ മോനല്ലേ .ആരാ പറഞ്ഞെ ഞാന്‍ നിന്റെ അമ്മയല്ല എന്ന് ." രമണിയേച്ചി എന്റെ കവിളില്‍ തെരുതെരെ ചുംബിച്ചു .
ഒരു ദിവസം ചങ്ങാലി പുഴയുടെ താഴെ റെയില്‍ പാലത്തിനു താഴെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ മേലാകെ വൃത്തികേടായി .അന്ന് അമ്മപറഞ്ഞു തന്നു ,"മോനെ തീവണ്ടി ഓടുമ്പോള്‍ പാലത്തിനു താഴെ നില്‍ക്കരുത് ,ചിലപ്പോള്‍ ട്രെയിന്‍ മൂത്രിക്കും."എന്ന് .അന്ന് അമ്മതന്നെ എന്റെ മേലുണ്ടായിരുന്ന അഴുക്കെല്ലാം തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി .പിന്നെ ഒരു ദിവസം പുഴയ്ക്കു മുകളിലൂടെ ഒരു തീവണ്ടി പോയപ്പോള്‍ അതില്‍ അമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നു .അമ്മ എന്തിനു പോകുന്നു ,എങ്ങോട്ട് പോകുന്നു എന്ന് എനിക്ക് പറഞ്ഞു തരാനുള്ള പ്രായം അന്ന് എനിക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു .അമ്മ ഒരു കാര്യം മാത്രം പറഞ്ഞു ,"നിന്റെ അമ്മ ഒരു ദിവസം മടങ്ങിവരും ".
ആ ട്രെയിന്‍ അന്ന് അമ്മയെയും കൊണ്ട് എങ്ങോട്ടോ പോയി .അതില്‍ പിന്നെ ഞാന്‍ അമ്മയെ കണ്ടിട്ടില്ല .
വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് തനിച്ചിരുന്ന എന്നെകണ്ട അമ്മിണിയേച്ചി ചോദിച്ചു,"ചീരാച്ചി എന്താ തനിച്ചിരിക്കുന്നത് "എന്ന് .
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു ,"എന്റെ അമ്മ പോയി "
അമ്മിണിയേച്ചി പറഞ്ഞു ,"ചീരാച്ചി അമ്മിണിയേച്ചിടെ മോനല്ലേ "
അന്നുമുതല്‍ രാജനെ കൂടാതെ അമ്മിണിയേച്ചിക്ക് ഒരു മകനും കൂടി ആയി .രാജന് കപ്പ പുഴുങ്ങിയതും ചായയും കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കഷണം അമ്മിണിയേച്ചി എനിക്കും തന്നു .അമ്മിണിയേച്ചിക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമായിരുന്നെങ്കിലും രാജനെപോലെ എന്നെ ഇഷ്ടപെടനായില്ല .പക്ഷെ ഞാനും രാജനും നല്ല കൂടുകരായി മാറി .അമ്മിണിയേച്ചി തരാതെ മാറ്റിവച്ച സ്നേഹം രാജന് എനിക്ക് പകുത്തു തന്നു .
വൈകാതെ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസിലായി .എനിക്ക് അമ്മയില്ല .രമണിയേച്ചിയും അമ്മിണിയേച്ചിയും എന്റെ അമ്മയല്ല .
ചങ്ങാലി പട്ടണത്തിന്റെ അരികിലൂടെ ഒഴുകിയിരുന്ന ചങ്ങാലി പുഴയാണ് ചങ്ങാലിക്കാര്‍ക്ക് എല്ലാം .ഒരു ദിവസം ചങ്ങാലി പുഴയെ നോക്കി ഞാന്‍ അമ്മേ ...എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു .എന്റെ അമ്മ പുഴയുടെ ഏതോ കരയിലിരുന്നു വിളികേട്ടു .പിന്നെ ഞാന്‍ എന്തുണ്ടെങ്കിലും നേരെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് വരും എല്ലാം അമ്മയോട് പറയും .രാത്രി ഞാനും അമ്മയും ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി കഥകള്‍ പറഞ്ഞു അങ്ങനെ കിടക്കും .ചിലപ്പോള്‍ അമ്മയുടെ മടിയില്‍ കിടന്നു തന്നെ ഞാന്‍ ഉറങ്ങും .അമ്മ എന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു തണുത്ത കാറ്റായി ഒഴുകി നടക്കും .
ചീരാച്ചിയുടെ ഓര്‍മ്മകുറിപ്പുകള്‍-മഴക്കാലം
Posted by SINTO C JOSE in കഥ on Tuesday, October 18, 2011
മഴക്കാലം പട്ടിണിയുടെ കാലമാണ് .മഴക്കാലത്ത് പണിയൊന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് മിക്കവാറും പട്ടിണിയാകും .വിശപ്പ്‌ സഹിക്കാതാകുമ്പോള്‍ അടുത്തുള്ള വീടുകളില്‍ കയറി മോഷ്ടിക്കും .ചിലര്‍ ഭക്ഷണം മാത്രം മോഷ്ടിക്കും .ചിലര്‍ ഭക്ഷണത്തോടൊപ്പം കൈയില്‍ കിട്ടിയതെല്ലാം മോഷ്ടിക്കും .പലരും പിന്നീട് പിടിക്കപെടും .അങ്ങനെ പിടിക്കപ്പെട്ട കള്ളന്മാരില്‍ ഒരാളാണ് ഞാനും .
എന്റെ പേര് ശ്രീരാജ് .എല്ലാവരും എന്നെ ചീരാച്ചി എന്ന് വിളിക്കും .ഞാന്‍ കുറച്ചു ഭക്ഷണം മാത്രമേ എടുത്തുള്ളൂ .പക്ഷെ ഞാന്‍ കയറിയ വീട്ടില്‍ അന്നുതന്നെ വേറെ ചിലരും കയറി .അവര് വിലപിടിപ്പുള്ള പലതും മോഷ്ടിച്ചു.അവരെല്ലാം പിടിക്കപെട്ടു ,ഒപ്പം ഞാനും .
എന്റെ പേര് ശ്രീരാജ് .എല്ലാവരും എന്നെ ചീരാച്ചി എന്ന് വിളിക്കും .ഞാന്‍ കുറച്ചു ഭക്ഷണം മാത്രമേ എടുത്തുള്ളൂ .പക്ഷെ ഞാന്‍ കയറിയ വീട്ടില്‍ അന്നുതന്നെ വേറെ ചിലരും കയറി .അവര് വിലപിടിപ്പുള്ള പലതും മോഷ്ടിച്ചു.അവരെല്ലാം പിടിക്കപെട്ടു ,ഒപ്പം ഞാനും .
ആദ്യമൊക്കെ പിടിക്കപെടുമോ എന്നുള്ള പേടിയായിരുന്നു .പിന്നീട് എനിക്ക് തോന്നി മഴക്കാലത്ത് പുറത്ത് അലഞ്ഞു നടക്കുന്നതിലും ഭേദം ഈ തടവറയാണെന്ന് .പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ മഴക്കാലത്ത് പിടിക്കപെടനായി കാത്തിരിക്കും .പിടിക്കപെട്ടുകഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ആ മഴക്കാലം സുഭിക്ഷമാണ് .നേരത്തിനു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ,സുഖമായി ഉറങ്ങി ,മഴകണ്ട് അങ്ങനെ കുറച്ചു കാലം .
ഈ നാളുകളില്‍ മനസിലേക്ക് പലതും ഓടിവരും .കഷ്ട്ടപാടും നഷ്ടബോധവും വന്നു നിറയുമ്പോള്‍ മനസ്സ് സുഖമുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍ തേടി അലയും .പിന്നെ സ്വപ്നങ്ങളും ഓര്‍മകളും പെയ്തിറങ്ങുകയായി .മഞ്ഞു മൂടിയ താഴ്വരകളിലൂടെ ഒരിലകണക്കെ മനസ്സ് ഒഴുകിനടക്കാന്‍ തുടങ്ങും .ദുരിതങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള മോചനമായി ഞങ്ങള്‍ ഈ ബന്ധനം ആസ്വദിക്കും .
ശുദ്ധന്‍
Posted by SINTO C JOSE in കഥ on Sunday, September 18, 2011
ഞാന്‍ അനില്‍, അഞ്ചാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്നു .എനിക്ക് ഒരു ജേഷ്ഠനുണ്ട് .അവന്റെ പേര് അജി എന്നാണ് .ജേഷ്ഠനാണെങ്കിലും ഞാന്‍ അവനെ ചേട്ടന്‍ എന്ന് വിളിക്കാറില്ല . കാരണം അങ്ങനെ വിളിച്ചാല്‍ അവന്‍ എല്ലാ പണിയും എന്നെകൊണ്ട്‌ ചെയ്യിക്കാന്‍ തുടങ്ങും .അതുമാത്രമല്ല ജേഷ്ഠനെന്നു പറയാന്‍ അവന്‍ എന്നെക്കാള്‍ ഒന്നുരണ്ട് കൊല്ലം മുന്‍പൊന്നും ഇവിടെ വന്നിട്ടില്ല .ഒരഞ്ചോ പത്തോ മിനിട്ടിന്റെ വ്യത്യാസം മാത്രം .ഞങ്ങളില്‍ ആരാണ് ആദ്യം വന്നത് എന്ന് അറിയാവുന്നത് അമ്മക്ക് മാത്രമാണ് .അമ്മയാണെങ്കില്‍ അവന്റെ സൈടാണ്.ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വാശിപിടിച്ചാല്‍ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് എന്നെ ജേഷ്ഠനായി വാഴിക്കും .ജേഷ്ഠനായി നിന്ന് അജിയെ ഭരിക്കാന്‍ കിട്ടുന്ന ഒരവസരവും ഞാന്‍ പാഴാക്കാറില്ല .എല്ലാവരുടെയും മുന്പില് എപ്പോഴും അവനാണ് ജേഷ്ഠന്‍ ,അതുകൊണ്ട് അവന്‍ എന്നേക്കാള്‍ പക്വത ഉണ്ട് എന്ന് കാണിക്കാന്‍ ശബ്ദം കനപിച്ചു സംസാരിക്കുക ,എന്നോട് കല്പിക്കുക ,അധികം സംസാരിക്കാതെ ഗൌരവത്തില്‍ ഇരിക്കുക തുടങ്ങി കലാപരിപാടികള്‍ എല്ലാം അവന്‍ കാണിക്കും .അവന്റെ ഈ മുടിഞ്ഞ ജാടയാണ് എന്നെ ചൊടിപ്പിക്കുന്നത് .
ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ഇങ്ങനെ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം ഉണ്ട് .ഞങ്ങളുടെ ഒരു പൊതു ശത്രു രാകേഷ് .രാകേഷ് ഞങ്ങളുടെ തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലാണ് താമസിക്കുന്നത് .ഏകദേശം രണ്ടു മാസം ആകുന്നത്തെ ഉള്ളൂ അവന്‍ ഇവിടെ വന്നിട്ട് .അവന്റെ അച്ഛന് സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിയാണ് .ഇപ്പോ അടുത്ത് ഇങ്ങോട്ട് സ്ഥലമാറ്റം കിട്ടി വന്നതാണ് .
രാകേഷ് ഞങ്ങളെ പോലെയല്ല .അവന്‍ നന്നായി പഠിക്കും .പ്രത്യേഗിച്ച് സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നും പോകില്ല .ആളൊരു പച്ച പാവമാണ് .പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാം ശുദ്ധന്‍ ദുഷ്ടന്റെ ഫലം ചെയ്യും എന്നല്ലേ പറയാറ് .അതാണ് ഇവിടെയും സ്ഥിതി .ഞങ്ങളുടെ സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തങ്ങള്‍ക്ക് ഇവന് ഒരു വിലങ്ങുതടിയാണ് .ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ ആണെങ്കിലും നാട്ടുകാരെ എങ്ങനെയൊക്കെ സഹായിക്കാന്‍ പറ്റുമോ,അങ്ങനെയൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ അവരെ സഹായിക്കാറുണ്ട് .ഞങ്ങളുടെ സഹായങ്ങള്‍ കൂടുമ്പോള്‍ നാട്ടുകാര്‍ പതിയിരുന്നു പിടിക്കാറാണ് പതിവ് .അതിനു ശേഷം വാര്‍ത്ത വീട്ടിലെത്തും .വീട്ടിലെത്തിയാല്‍ അന്ന് അമ്മയുടെ കൈയില്‍ നിന്നും പ്രത്യേഗ സമ്മാനങ്ങള്‍ എല്ലാം വാങ്ങിയീട്ടെ അന്ന് കിടന്നുറങ്ങൂ .
അമ്മ ഞങ്ങളെ കൂടുതല്‍ ശിക്ഷിച്ചിരുന്നു .കാരണം ഞങ്ങളുടെ അച്ഛന് ഗള്‍ഫിലാണ് .അമ്മക്ക് ഭയമായിരുന്നു ,അച്ഛന് ഇല്ലാതെ വളരുന്ന കുട്ടികള്‍ ആയതുകൊണ്ട് വഴിതെറ്റി പോകുമോ എന്ന് .അതുകൊണ്ട് അച്ഛന് തരേണ്ട സമ്മാനം കൂടിചേര്‍ത്ത് എല്ലാം അമ്മ ഒറ്റക്കാണ് തന്നിരുന്നത് .അമ്മയുടെ കൈയില്‍ നിന്നും സമ്മാനം കിട്ടികഴിഞ്ഞാല്‍ ഞങ്ങള്‍ രാത്രി കിടക്കാന്‍ നേരം ഞങ്ങള്‍ എണ്ണും ആരുടെ കാലിലാണ് കൂടുതല്‍ ചുവന്ന വരകള്‍ എന്ന് .മിക്കതും അത് അവന്റെ കാലിലായിരിക്കും .കാരണം അവനല്ലേ എന്നെകൂടി വഴിതെറ്റിക്കുന്നത് .
പക്ഷെ രാകേഷ് വന്നതില്‍ പിന്നെ നാട്ടുകാര്‍ പിടിക്കുന്നത്‌ വരെ ഉള്ള സാവകാശം പോലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടാതായി .എല്ലാം അമ്മ ഈ ശുധന്റെ അടുത്ത് നിന്നും ചോദിച്ചറിയും .മാലതി ടീച്ചറിന്റെ വീട്ടിലെ മാങ്ങ എറിയാന്‍ പോയതും കൃഷ്ണേട്ടന്റെ വീട്ടിലെ സപ്പോട്ട പഴുത്തോ എന്ന് നോക്കാന്‍ പോയതും കുളത്തിലിറങ്ങി മീന്‍ പിടിക്കാന്‍ പോയതും എല്ലാം ഈ ശുദ്ധന്‍ തത്ത പറയും പോലെ അമ്മയോട് പറയും .
രാകേഷിന്റെ ശല്യം തുടങ്ങിയതുമുതല്‍ നാട്ടിലെ ഫലമൂലതികള്‍ എല്ലാം അസാധാരണമായി വലുതാകാന്‍ തുടങ്ങി .നാട്ടിലെ മൂത്ത് തുടുത്ത മാങ്ങകളും പെരക്കകളും ഞങ്ങളെ നോക്കി കൊഞ്ഞാനം കുത്താന്‍ തുടങ്ങി .രാവിലെ സ്കൂളിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും വൈകീട്ട് തിരിച്ചു വരുമ്പോഴും പഴുത്ത മാങ്ങകളും പെരക്കകളും കണ്ടു ഞങ്ങള്‍ക്ക് വല്ലാത്ത ഹൃദയ വേദന അനുഭവപെടാന്‍ തുടങ്ങി .മൂന്നുപേരും കൂടി ചന്തക്ക് പോയാല്‍ ഒന്നും നടക്കില്ല എന്നപോലെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഈ ശുദ്ധന്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തങ്ങള്‍ ഒന്നും നടക്കതെയായി .ഇനി അവനെ ഒഴിവാക്കി രണ്ടുപേരും കൂടി തനിയെ വരുന്നതുകണ്ടാല്‍ അന്ന് ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ല,അമ്മയുടെ വക സമ്മാനം ഉറപ്പാണ്‌ .
ആയിടക്കാണ് ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ച ഒരു സംഭവം നാട്ടില്‍ നടക്കുന്നത് .സ്കൂളില്‍ പോകുന്നവഴിയില്‍ പൊന്മാന്‍ കുളം കഴിഞ്ഞു മേപ്പറബില്‍ മാലതി ടീച്ചറുടെ വീട്ടിലെ മൂവാണ്ടന്‍ മാവിന്റെ നിറയെ മൂത്തുനില്‍ക്കുന്ന മാങ്ങകള്‍ ഉള്ള ഒരു കൊമ്പ് താഴേക്കു തൂങ്ങി .കൊമ്പ് താഴെ നിന്ന് മൂന്നാള്‍ പൊക്കത്തില്‍ നിന്നിരുന്നതാണ് .മാങ്ങയുടെ ഭാരം കാരണമാണോ ,അതോ കാറ്റിനാണോ ,കൊമ്പ് താഴേക്കു തൂങ്ങി താഴെ നിന്ന് ഒരാള്‍ക്ക്‌ തൊടാവുന്ന ഉയരത്തില്‍ എത്തി .ഞങ്ങള്‍ ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപലക കൊണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ നെല്ലിപലകയല്ല അതിനും താഴെ പണ്ട് വീണുകിടക്കുന്ന തേക്കിന്റെ പൂ വരെ കണ്ടു എന്ന് പറയുന്ന അവസ്ഥയില്‍ എത്തി .
അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും ഒരു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.അമ്മയുടെകൈയില്‍ നിന്ന് അടികൊണ്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും നാളെ ഞങ്ങള്‍ മാലതി ടീച്ചറുടെ വീട്ടിലെ മൂവാണ്ടന്‍ മാങ്ങയുടെ രുചി അറിയും .
പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോള്‍ ഒരു അത്ഭുതം നടന്നു .രോഗി ഇചിച്ച പാല് വൈദ്യന്‍ കല്പിച്ചപോലെ രകെഷിനു ഭയങ്കര വയറ്റിളക്കം .ഞങ്ങളുടെ ശാപം കൊണ്ടാണോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല രാവിലെ രാകേഷിന്റെ അമ്മ ഞങ്ങളുടെ അമ്മയോട് വേലി തലക്കല്‍ നിന്ന് അവനു സുഖമില്ലാതെ ഇരിക്കുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ,ഞങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ ഒരുപാട് പഴുത്ത മൂവാണ്ടന്‍ മാങ്ങകള്‍ ഒന്നിച്ചു പൊട്ടി ചാറ് ചുണ്ടിലൂടെ താഴേക്കു ഒഴുകി വന്നു .വായിലൂറി വന്ന വെള്ളം നുണച്ച് ഇറക്കികൊണ്ട്‌ ഞങള്‍ സ്കൂളിലേക്ക് പുറപെട്ടു .
വൈകീട്ട് സ്കൂള്‍ വിട്ട് വരുമ്പോള്‍ നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചതുപോലെ എല്ലാവരും പോയശേഷം ഞങ്ങള്‍ സ്കൂളില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി .പറമ്പിലൂടെ നടന്നു പൊന്മാന്‍ കുളത്തിനു അടുത്തെത്തി .പിന്നെ രണ്ടുപേരും ഓടുകയായിരുന്നു .ഞാന്‍ ആദ്യം മാവിഞ്ചുവട്ടില്‍ എത്തി മാങ്ങ പൊട്ടിക്കാന്‍ കൈ ആഞ്ഞതും അവന്‍ എന്റെ കൈതട്ടി മാറ്റികൊണ്ട് പറഞ്ഞു ."നമ്മള്‍ ഈ മാങ്ങ പൊട്ടിച്ചാല്‍ നാളെ മാലതി ടീച്ചര്‍ അമ്മയോട് പറയും .രാകേഷ് ഇല്ലാത്ത ദിവസം നോക്കി നമ്മളാണ് ഇത് പൊട്ടിച്ചത് എന്ന് അമ്മക്ക് മനസിലാകും .നമുക്ക് മാങ്ങ തിന്നാല്‍ പോരെ അതിനു താഴേക്ക്‌ തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന ഈ മാങ്ങകള്‍ പൊട്ടിക്കണം എന്നില്ലല്ലോ "അവന്‍ പറഞ്ഞുനിര്‍ത്തി .ഞങ്ങള്‍ മാങ്ങ മാവില്‍ നിര്‍ത്തികൊണ്ട്‌ തന്നെ അടിഭാഗത്ത് നിന്ന് കാരിക്കാരി തിന്നു .നിന്ന നില്‍പ്പില്‍ ഞങ്ങള്‍ മാലതി ടീച്ചറുടെ മൂവാണ്ടന്‍ മാവിലെ നാല് മാങ്ങകള്‍ അണ്ണാന്‍ കാരിയതുപോലെ അടിഭാഗത്ത് നിന്നും പകുതി വരെ കാരി തിന്നു .ശേഷിച്ച പകുതിയുമായി മാങ്ങ ട്രൌസര്‍ ഊരിപോയ കൊച്ചിനെ പോലെ നാണിച്ചു മാവില്‍ തന്നെ നിന്നു.
ഒരു പുതിയ ആശയം നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ മാറ്റിമറിക്കും എന്ന് എനിക്ക് അന്നാണ് മനസിലായത് .അന്നുമുതല്‍ എനിക്ക് ഏട്ടനോട് ഒരു ബഹുമാനം തോന്നാന്‍ തുടങ്ങി .ചേട്ടനാര് അനിയനാര് എന്ന് പറഞ്ഞു തല്ലുകൂടിയിരുന്ന ഞങ്ങള്‍ അന്നുമുതല്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ആയി .ഞാന്‍ അക്കരെ അക്കരെ അക്കരെയിലെ ശ്രീനിവാസനെ പോലെ ചേട്ടന്റെ ദാസനകാന്‍ തയ്യാറായി .
അണ്ണാന്‍ കാരിയതാണോ അതോ മനുഷ്യന്‍ കാരിയതാണോ എന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ പ്രത്യേഗിച്ച് വഴിയൊന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ അന്ന് രക്ഷപെട്ടു .ഞങ്ങള്‍ ഈ കണ്ടുപിടുത്തം ശരിക്കും ആഘോഷിച്ചു .പിന്നീട് പലപ്പോഴും രകേഷിനു വയറിളകാന്‍ തുടങ്ങി .മാസത്തില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ വച്ച് രകേഷിനു വയറിളകും .അവന്റെ അമ്മ മകന് എന്തോ മറാ രോഗമാണ് എന്ന് കരുതി ആശുപത്രിയില്‍ കൊണ്ടുപോകും .വീട്ടില്‍ അലക്കാന്‍ വാങ്ങുന്ന സോപ്പ് പൊടി കുറച്ചു കുറഞ്ഞു എന്നല്ലാതെ ഈ പരിപാടികൊണ്ട് വേറെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല .രാകേഷിനെ കൊണ്ട് ഒരു ഗ്ലാസ് സ്കാഷു കുടിപ്പിക്കണം എന്നുള്ളതാണ് ആകെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് .
ആരും ഒന്നും മോഷ്ടിചിട്ടില്ലെങ്കിലും നാട്ടിലെ പഴങ്ങള്‍ എല്ലാം പഴുത്തു ചീഞ്ഞു വീഴാന്‍ തുടങ്ങി .വീഴുന്ന പഴങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ കാംബൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .എല്ലാം ഏതോ കിളി തിന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്നു.
എല്ലാം വളരെ നന്നായി പോയികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ദിവസം രാകേഷ് ഞങ്ങളുടെ പരിപാടി കണ്ടുപിടിച്ചു .അന്ന് അവനു കൊടുത്ത സോപ്പുപൊടി കുറഞ്ഞുപോയി എന്ന് തോന്നുന്നു ,രാവിലെ ലീവെടുത്ത അവന്‍ ഉച്ചക്ക് സ്കൂളില്‍ വന്നു .ഇതറിയാതെ പതിവുപോലെ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും വേട്ടക്കിറങ്ങി .ഞങ്ങള്‍ അറിയാതെ അവന്‍ ഞങ്ങളെ പിന്തുടര്‍ന്നു.വിളഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന കൊക്കൊകായ പൊട്ടിക്കാതെ കൊക്കോ എടുക്കുന്ന വിദ്യ അവന്‍ ഒളിഞ്ഞു നിന്നു കണ്ടു .വൈകീട്ട് വീട്ടില്‍ വന്നു എല്ലാം അമ്മയോട് മണിമണിയായി പറഞ്ഞുകൊടുത്തു .
എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ തുടയില്‍ രണ്ടു പോള്ളിയപാടുകള്‍ മാത്രം ബാക്കിയായി .വീട്ടില്‍ കറിക്കരിയുന്ന കത്തിയുടെ കൂര്‍ത്ത അറ്റം താഴെക്കണോ മേലേക്കാണോ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഞങ്ങളുടെ തുടയില്‍ നോക്കിയാല്‍ മനസിലാകും .
പിന്നെ രകേഷിനു വയറിളകിയിട്ടില്ല .അവന്‍ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് സ്കാഷു കുടിക്കുന്ന പരിപാടി നിര്‍ത്തി .നാട്ടിലെ എല്ലാ മരങ്ങളിലും കാമ്പുള്ള കായകള്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ തുടങ്ങി .മൂന്നുപേരും കൂടി വീണ്ടും സ്കൂളിലേക്ക് യാത്രയായി.ഇനി പുതിയൊരു തന്ത്രം കിട്ടുന്നത് വരെ കുറച്ചുകാലം ഈ ശുധന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ ...
അണ്ണാന്‍ കാരിയതാണോ അതോ മനുഷ്യന്‍ കാരിയതാണോ എന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ പ്രത്യേഗിച്ച് വഴിയൊന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ അന്ന് രക്ഷപെട്ടു .ഞങ്ങള്‍ ഈ കണ്ടുപിടുത്തം ശരിക്കും ആഘോഷിച്ചു .പിന്നീട് പലപ്പോഴും രകേഷിനു വയറിളകാന്‍ തുടങ്ങി .മാസത്തില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ വച്ച് രകേഷിനു വയറിളകും .അവന്റെ അമ്മ മകന് എന്തോ മറാ രോഗമാണ് എന്ന് കരുതി ആശുപത്രിയില്‍ കൊണ്ടുപോകും .വീട്ടില്‍ അലക്കാന്‍ വാങ്ങുന്ന സോപ്പ് പൊടി കുറച്ചു കുറഞ്ഞു എന്നല്ലാതെ ഈ പരിപാടികൊണ്ട് വേറെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല .രാകേഷിനെ കൊണ്ട് ഒരു ഗ്ലാസ് സ്കാഷു കുടിപ്പിക്കണം എന്നുള്ളതാണ് ആകെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് .
ആരും ഒന്നും മോഷ്ടിചിട്ടില്ലെങ്കിലും നാട്ടിലെ പഴങ്ങള്‍ എല്ലാം പഴുത്തു ചീഞ്ഞു വീഴാന്‍ തുടങ്ങി .വീഴുന്ന പഴങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ കാംബൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .എല്ലാം ഏതോ കിളി തിന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്നു.
എല്ലാം വളരെ നന്നായി പോയികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ദിവസം രാകേഷ് ഞങ്ങളുടെ പരിപാടി കണ്ടുപിടിച്ചു .അന്ന് അവനു കൊടുത്ത സോപ്പുപൊടി കുറഞ്ഞുപോയി എന്ന് തോന്നുന്നു ,രാവിലെ ലീവെടുത്ത അവന്‍ ഉച്ചക്ക് സ്കൂളില്‍ വന്നു .ഇതറിയാതെ പതിവുപോലെ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും വേട്ടക്കിറങ്ങി .ഞങ്ങള്‍ അറിയാതെ അവന്‍ ഞങ്ങളെ പിന്തുടര്‍ന്നു.വിളഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന കൊക്കൊകായ പൊട്ടിക്കാതെ കൊക്കോ എടുക്കുന്ന വിദ്യ അവന്‍ ഒളിഞ്ഞു നിന്നു കണ്ടു .വൈകീട്ട് വീട്ടില്‍ വന്നു എല്ലാം അമ്മയോട് മണിമണിയായി പറഞ്ഞുകൊടുത്തു .
എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ തുടയില്‍ രണ്ടു പോള്ളിയപാടുകള്‍ മാത്രം ബാക്കിയായി .വീട്ടില്‍ കറിക്കരിയുന്ന കത്തിയുടെ കൂര്‍ത്ത അറ്റം താഴെക്കണോ മേലേക്കാണോ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഞങ്ങളുടെ തുടയില്‍ നോക്കിയാല്‍ മനസിലാകും .
പിന്നെ രകേഷിനു വയറിളകിയിട്ടില്ല .അവന്‍ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് സ്കാഷു കുടിക്കുന്ന പരിപാടി നിര്‍ത്തി .നാട്ടിലെ എല്ലാ മരങ്ങളിലും കാമ്പുള്ള കായകള്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ തുടങ്ങി .മൂന്നുപേരും കൂടി വീണ്ടും സ്കൂളിലേക്ക് യാത്രയായി.ഇനി പുതിയൊരു തന്ത്രം കിട്ടുന്നത് വരെ കുറച്ചുകാലം ഈ ശുധന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ ...
മണവാളന്‍
Posted by SINTO C JOSE in കഥ on Sunday, May 29, 2011
"മെല്‍ബ്യേട്ടാ.."
ആരോ മെല്‍ബിയെ പുറകില്‍ നിന്നും വിളിച്ചു .മെല്‍ബി തിരിഞ്ഞു നോക്കി .
അടുത്ത വീട്ടിലെ തോമസ് ചേട്ടന്റെ മകന് റോയ് .അവന്‍ വെറുതെ കുശലം
ചോദിക്കാന്‍ വേണ്ടി വിളിച്ചതാണ് .അവനോടു ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞു മെല്‍ബി
തടിയൂരി .കാരണം മെല്‍ബി തിരക്കിലാണ് ,നാളെ മെല്‍ബി യുടെ കല്യാണമാണ് .
പള്ളിയില്‍ ചെന്ന് അച്ഛനെ കണ്ടു നാളത്തെ കാര്യം ഒന്നുകൂടി ഓര്‍മിപ്പിക്കാന്‍
മെല്‍ബി പള്ളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതാണ് .മെല്‍ബി പാടവരമ്പത്ത് കൂടെ നീട്ടി
പിടിച്ചു നടന്നു .
അടുത്ത വീട്ടിലെ തോമസ് ചേട്ടന്റെ മകന് റോയ് .അവന്‍ വെറുതെ കുശലം
ചോദിക്കാന്‍ വേണ്ടി വിളിച്ചതാണ് .അവനോടു ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞു മെല്‍ബി
തടിയൂരി .കാരണം മെല്‍ബി തിരക്കിലാണ് ,നാളെ മെല്‍ബി യുടെ കല്യാണമാണ് .
പള്ളിയില്‍ ചെന്ന് അച്ഛനെ കണ്ടു നാളത്തെ കാര്യം ഒന്നുകൂടി ഓര്‍മിപ്പിക്കാന്‍
മെല്‍ബി പള്ളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതാണ് .മെല്‍ബി പാടവരമ്പത്ത് കൂടെ നീട്ടി
പിടിച്ചു നടന്നു .
മെല്‍ബി.പേര് കേള്‍കുമ്പോള്‍ തോന്നും ആളൊരു പരിഷ്കരിയാണ്‌ എന്ന് .
പക്ഷെ മെല്‍ബി ആളൊരു തനി നാട്ടിന്‍ പുറത്ത്തുകാരന്‍ ആണ് .മെല്‍ബിയുടെ
അപ്പന് ടൌണില്‍ കച്ചവടം ആയിരുന്നു .മെല്‍ബി ജനിച്ചപ്പോള്‍
അപ്പന് ടൌണിലെ കട വിട്ടു നാട്ടിന്‍ പുറത്തേക്കു പോന്നു .
കാരണം പട്ടണത്തിലെ തിരക്ക് പിടിച്ച ജീവിതം അപ്പന് മടുത്തിരുന്നു .
അപ്പന് മെല്‍ബിയെ നാട്ടിലെ ഗവണ്മെന്റ് ഹൈ സ്കൂളില്‍
ചേര്‍ത്തു.നാട്ടിന്‍ പുറത്തെ എല്ലാ നന്മകളോടും കൂടെ അങ്ങനെ മെല്‍ബി
വളര്‍ന്നു വലുതായി.
ഇന്ന് മെല്‍ബിക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു ബിസിനസ്സ് ഉണ്ട് .കാറ്റെറിംഗ് സര്‍വീസ് .
അപ്പന്റെ പേരാണ് കാറ്റെറിംഗ് കമ്പനിക്ക് കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് .
ഈപ്പന്‍സ് കാറ്റെറിംഗ് സര്‍വീസ് .ഈപ്പന്സിനു സ്വന്തമായി ഒരു പെട്ടി
ഒട്ടേം,ഇരുന്നൂറു കസേരേം ,അമ്പതു ടേബിളും,ആവശ്യത്തിനു മുളയും,
തുണിയും,പാത്രങ്ങളും എല്ലാം ഉണ്ട് .മെല്‍ബിയുടെ ശ്രമ ഫലമായി
ഈപ്പന്‍സ് ഇന്ന് നാട്ടിലെ അറിയപെടുന്ന ഒരു കാറ്റെറിംഗ് സര്‍വീസ്
ആയി മാറി .
ഈപ്പന്‍സ് ഇന്ന് നാട്ടിലെ അറിയപെടുന്ന ഒരു കാറ്റെറിംഗ് സര്‍വീസ്
ആയി മാറി .
നല്ല രീതിയില്‍ ബിസിനസ് നടത്തികൊണ്ടിരുന്ന മകനോട്‌ അപ്പന്
ചോദിച്ചു .നിനക്കിനി ഒരു കല്യാണം കഴിക്കണ്ടേ മെല്‍ബി?
.
കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ മെല്‍ബി അപ്പനോട് ഒരേ ഒരു
കാര്യമേ പറഞ്ഞുള്ളൂ ,"അപ്പാ ,പെണ്ണിന് നല്ല പോലെ വെപ്പ് അറിയണം ,
ഏത്,അരിവേപ്പേ.."
അങ്ങനെ മെല്‍ബി പെണ്ണ് അന്വേഷണം തുടങ്ങി .
ബ്രോക്കെര്‍ മെല്‍ബിക്ക് ഓരോ കുട്ടികളെയായി ഫോട്ടോ കാണിച്ച്
പരിചയപെടുത്തി .കൊച്ചു മാത്തേട്ടന്റെ മകള്‍ ജിനി .ജിനിയുടെ ഫോട്ടോ
കണ്ടപ്പോള്‍ മെല്‍ബി മനസ്സില്‍ പാടി "മറകുടയാല്‍ മുഖം മറക്കും
മാനല്ല ...മഷി കറുപ്പാല്‍ മിഴിയെഴുതും മീനല്ലാ ..."
മെല്‍ബിയുടെ മനസിലൂടെ ജിനി കാറ്റത്ത്‌ പറന്നു കളിക്കുന്ന ഷാളും
പിടിച്ചുകൊണ്ടു ഓടി മറഞ്ഞു .
മെല്‍ബി ജിനിയെ കാണാന്‍ ചെന്നു .
ചായ കുടിയും ,തറയില്‍ കളം വരക്കലും ,കുശല പ്രശ്നങ്ങളും എല്ലാം
കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മെല്‍ബി പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാരോട്
ബ്രോക്കെര്‍ മെല്‍ബിക്ക് ഓരോ കുട്ടികളെയായി ഫോട്ടോ കാണിച്ച്
പരിചയപെടുത്തി .കൊച്ചു മാത്തേട്ടന്റെ മകള്‍ ജിനി .ജിനിയുടെ ഫോട്ടോ
കണ്ടപ്പോള്‍ മെല്‍ബി മനസ്സില്‍ പാടി "മറകുടയാല്‍ മുഖം മറക്കും
മാനല്ല ...മഷി കറുപ്പാല്‍ മിഴിയെഴുതും മീനല്ലാ ..."
മെല്‍ബിയുടെ മനസിലൂടെ ജിനി കാറ്റത്ത്‌ പറന്നു കളിക്കുന്ന ഷാളും
പിടിച്ചുകൊണ്ടു ഓടി മറഞ്ഞു .
മെല്‍ബി ജിനിയെ കാണാന്‍ ചെന്നു .
ചായ കുടിയും ,തറയില്‍ കളം വരക്കലും ,കുശല പ്രശ്നങ്ങളും എല്ലാം
കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മെല്‍ബി പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാരോട്
പറഞ്ഞു ,"എനിക്ക് പെണ്ണിനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം ."
വീട്ടുകാരുടെ സമ്മതത്തോടെ മെല്‍ബി പെണ്ണിനോട് സംസാരിക്കാന്‍
ആരംഭിച്ചു.
മെല്‍ബി:ജിനിനല്ലേ പേര് ?
പെണ്ണ് :അതെ .
മെല്‍ബി:എന്തൊക്കെ കറി വക്കാന്‍ അറിയാം ?
പെണ്ണ് :ചമ്മന്തി പൊടിക്കും ,പപ്പടം വറക്കും അങ്ങനെ എല്ലാം ചെയും .
ജിനി നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു
ജിനി നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു
മെല്‍ബി:അത്രേ ഉള്ളൂ .കൊച്ചിന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞത് എല്ലാ കറിയും
വെക്കുമെന്നാലോ.
വെക്കുമെന്നാലോ.
പെണ്ണ് :എല്ലാ കറിയും വെക്കും .
മെല്‍ബി:ചിക്കന്‍ വെക്കാന്‍ അറിയോ ?
പെണ്ണ് :ചിക്കനും മട്ടനും ബീഫും എല്ലാം വെക്കും .
മെല്‍ബി:അന്നാ പറാ.കറിക്ക് -----രുചികൊടുക്കുന്നു ?
പെണ്ണ് :ഉപ്പ്.
മെല്‍ബി:ഞെട്ടില്ല വട്ടയില ?
പെണ്ണ്:പപ്പടം .ഉത്തരങ്ങള്‍ കേട്ട് മെല്‍ബി ഒന്ന് ഞെട്ടി .ഇവള്‍ ആള് പുലിയാണല്ലോ
എന്ന് മനസ്സില്‍ പറയുകയും ചെയ്തു .
മെല്‍ബി:ഞെട്ടില്ല വട്ടയില ?
പെണ്ണ്:പപ്പടം .ഉത്തരങ്ങള്‍ കേട്ട് മെല്‍ബി ഒന്ന് ഞെട്ടി .ഇവള്‍ ആള് പുലിയാണല്ലോ
എന്ന് മനസ്സില്‍ പറയുകയും ചെയ്തു .
മെല്‍ബി ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല ....നീണ്ട ആലോചനയിലാണ് .
പിന്നെ പായസം കുടിച്ച കൊച്ചു പയ്യനെ പോലെ മെല്‍ബി ജിനിയുടെ
പിന്നെ പായസം കുടിച്ച കൊച്ചു പയ്യനെ പോലെ മെല്‍ബി ജിനിയുടെ
മുഖത്ത് നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു .പെണ്ണ് തിരിച്ചും ചിരിച്ചു .
വൈകാതെ മെല്‍ബിയുടെയും ജിനിയുടെയും കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചു .
ഒരു വിധത്തില്‍ മന:സമ്മതം കഴിഞ്ഞു .ഒരു വിധത്തില്‍ എന്ന് പറയാന്‍ കാരണം
ഉണ്ട് .സമ്മതത്തിന് പള്ളിയില്‍ വച്ച് കുരിശു വരച്ചപ്പോളാണ് അച്ഛന് ഒരു കാര്യം
കണ്ടു പിടിച്ചത് ,ചെക്കന് കുരിശു വരയ്ക്കാന്‍ അറിയില്ല .അച്ഛന് ചടങ്ങ്
കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അപ്പനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ,"ചെക്കന് കുരിശു വരയ്ക്കാന്‍ അറിയില്ല
എങ്കില്‍ കെട്ട് നടക്കൂല ...."
കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അപ്പനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ,"ചെക്കന് കുരിശു വരയ്ക്കാന്‍ അറിയില്ല
എങ്കില്‍ കെട്ട് നടക്കൂല ...."
അന്ന് രാത്രി മെല്‍ബി കുരിശു വര പഠിക്കലായിരുന്നു പണി .നെറ്റിയില്‍ ഒരു കുരിശു ,
ചുണ്ടില്‍ ഒരു കുരിശു നെഞ്ചില്‍ ഒരു കുരിശു .പിന്നെ നെറ്റിയിലും നെഞ്ചത്തും
രണ്ടു ചുമലിലും ഓരോ തട്ടും, കഴിഞ്ഞു .മെല്‍ബി നെടുവീര്‍പിട്ടു .
ഇതിനാണ് അച്ഛന് കിടന്നു ബഹളം വച്ചിരുന്നത് .സമ്മതത്തിനു
പള്ളിയില്‍ വച്ച് വരച്ചപ്പോള്‍ രണ്ടു കുരിശു കുറഞ്ഞു പോയി ..അല്ല
അവസാനത്തെ കുരിശാണ് വരയ്ക്കാന്‍ മറന്നത് .മെല്‍ബി ഓര്‍ത്തെടുത്തു .
മെല്‍ബി അടുപ്പിച്ച് പത്തിരുപതു തവണ കുരിശു വരച്ചു .ഇപ്പൊ അര സെക്കന്റു
വേണ്ട ഒരു തവണ കുരിശു വരയ്ക്കാന്‍ .പെട്ടി ഓട്ടോയില്‍ H എടുക്കാന്‍ പഠിച്ചത്
പോലെ നല്ല സ്പീഡില്‍ ആയി മെല്‍ബിയുടെ കുരിശു വര .
രണ്ടു ചുമലിലും ഓരോ തട്ടും, കഴിഞ്ഞു .മെല്‍ബി നെടുവീര്‍പിട്ടു .
ഇതിനാണ് അച്ഛന് കിടന്നു ബഹളം വച്ചിരുന്നത് .സമ്മതത്തിനു
പള്ളിയില്‍ വച്ച് വരച്ചപ്പോള്‍ രണ്ടു കുരിശു കുറഞ്ഞു പോയി ..അല്ല
അവസാനത്തെ കുരിശാണ് വരയ്ക്കാന്‍ മറന്നത് .മെല്‍ബി ഓര്‍ത്തെടുത്തു .
മെല്‍ബി അടുപ്പിച്ച് പത്തിരുപതു തവണ കുരിശു വരച്ചു .ഇപ്പൊ അര സെക്കന്റു
വേണ്ട ഒരു തവണ കുരിശു വരയ്ക്കാന്‍ .പെട്ടി ഓട്ടോയില്‍ H എടുക്കാന്‍ പഠിച്ചത്
പോലെ നല്ല സ്പീഡില്‍ ആയി മെല്‍ബിയുടെ കുരിശു വര .
മെല്‍ബി നടന്ന് നടന്ന് പള്ളിനടയില്‍ എത്തി .അച്ഛന്റെ മുറിയുടെ വാതിലില്‍ തട്ടി .
ഒരു കള്ളി മുണ്ട് മാത്രം ഉടുത്തു കൊണ്ട് അച്ഛന് പുറത്തേക്കു വന്നു .മെല്‍ബി കാര്യം
പറഞ്ഞു .
ഒരു കള്ളി മുണ്ട് മാത്രം ഉടുത്തു കൊണ്ട് അച്ഛന് പുറത്തേക്കു വന്നു .മെല്‍ബി കാര്യം
പറഞ്ഞു .
അച്ഛന് ചോദിച്ചു ,"നീ കുരിശുവരക്കാന്‍ പഠിച്ചോ ?"
അച്ഛന് ചോദ്യം മുഴുമിപിക്കുന്ന്നതിനു മുന്പ് മെല്‍ബി കൈ മുന്നോട്ടു എടുത്തു ,
റിവേര്‍സ് എടുത്തു അഞ്ച് സെക്കന്റു കൊണ്ട് നെറ്റിയില്‍ കുരിശു വരച്ചു
കാണിച്ചു കൊടുത്തു .അച്ഛന് ഒന്ന് ഞെട്ടി .
കാണിച്ചു കൊടുത്തു .അച്ഛന് ഒന്ന് ഞെട്ടി .
അച്ഛന് പറഞ്ഞു ,"മെല്‍ബി നീ കല്യാണത്തിന് ഇത്ര സ്പീഡില്‍ ഒന്നും കുരിശു
വരക്കണ്ട ,സാവധാനം മതി .എന്തായാലും നീ നാളെ പോരെ നിന്റെ കെട്ട് ഞാന്‍
നാളെ തന്നെ നടത്തി തരാം ."
മെല്‍ബി സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി .ചെന്നീട്ടു വേണം താലി കെട്ട്
പഠിക്കാന്‍ .ഷിബുവിനോടും ഷാജിയോടും വരാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .രണ്ടുപേരുടെയും
കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ് .
എന്തൊക്കെ പഠിക്കണം ഒരു കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ .നമസ്ക്കാരം ചൊല്ലി അച്ഛനെ
കേള്‍പിക്കണം.കുരിശു വരച്ചു കാണിച്ചു കൊടുക്കണം .കെട്ട് കുമ്പസാരം നടത്തണം .
അരമനയില്‍ വിവാഹത്തിന് മുന്‍പുള്ള ക്ലാസ്സില്‍ പങ്കെടുക്കണം .ഓ..ഇതിലും എത്രയോ എളുപ്പമാണ് കാറ്റെറിംഗ് സര്‍വീസ് നടത്താന്‍.മെല്‍ബി മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു .
കേള്‍പിക്കണം.കുരിശു വരച്ചു കാണിച്ചു കൊടുക്കണം .കെട്ട് കുമ്പസാരം നടത്തണം .
അരമനയില്‍ വിവാഹത്തിന് മുന്‍പുള്ള ക്ലാസ്സില്‍ പങ്കെടുക്കണം .ഓ..ഇതിലും എത്രയോ എളുപ്പമാണ് കാറ്റെറിംഗ് സര്‍വീസ് നടത്താന്‍.മെല്‍ബി മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു .
മെല്‍ബി വീട്ടില്‍ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ഷിബുവും ഷാജിയും വീട്ടില്‍ എത്തിയിരുന്നു .
വേഗം തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ,മൂന്ന് പേരും മുറിയില്‍ കയറി
വേഗം തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ,മൂന്ന് പേരും മുറിയില്‍ കയറി
കതകു അടച്ചു .രണ്ടു പേരും കൂടി മെല്‍ബിയെ താലി കെട്ടേണ്ട വിധം എങ്ങനെ എന്ന് പഠിപ്പിച്ചു .ഷാജി മുട്ടുകുതിനിന്നു ,ഷിബു മെല്‍ബിക്ക് ഡമ്മി താലി എടുത്തു കൊടുത്തു .മെല്‍ബി ഷാജിയുടെ കഴുത്തില്‍ അഞ്ചാറ് വട്ടം താലി കെട്ടി പഠിച്ചു .
താലി കെട്ടാന്‍ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞു മൂന്ന് പേരും കിടക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ പതിവുപോലെ നേരം പത്രണ്ട് മണിയായി .
താലി കെട്ടാന്‍ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞു മൂന്ന് പേരും കിടക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ പതിവുപോലെ നേരം പത്രണ്ട് മണിയായി .
ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുമ്പോഴും മെല്‍ബിയുടെ മനസ്സ് തിരക്കിട്ട ചിന്തയിലാണ് .
വണ്ടിയുടെ കാര്യം തോമസ് അളിയനെ(വല്യപ്പന്റെ മകളുടെ ഭര്‍ത്താവ് ) ഏല്പിച്ചിട്ടുണ്ട് .ഭക്ഷണം ഒസേപ്പു അളിയനെയും .ഭക്ഷണം സ്വതം കമ്പനിയില്‍ നിന്നും ആയതു
കൊണ്ട് പിന്നെ അധികം മിനക്കെടില്ല .എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഉറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍എന്നും പന്ത്രണ്ടര ഒരുമണി ആകും.ഇപ്പൊ ഒരാഴ്ചയായി മെല്‍ബിയുടെ സ്ഥിതി ഇതാണ് .
കൊണ്ട് പിന്നെ അധികം മിനക്കെടില്ല .എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഉറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍എന്നും പന്ത്രണ്ടര ഒരുമണി ആകും.ഇപ്പൊ ഒരാഴ്ചയായി മെല്‍ബിയുടെ സ്ഥിതി ഇതാണ് .
എന്തിനു പാലക്കാടു ഉള്ള അമ്മടെ അമ്മായിടെ മകളുടെ വീട്ടില്‍ കല്യാണം വിളിക്കാന്‍.ചെന്നതു രാത്രി പത്തരക്കല്ലേ .എട്ടുമണിക്ക് എത്തേണ്ട വണ്ടി ഇടയ്ക്കു വച്ച് പഞ്ചറായി. അവിടെക്കാണെങ്കില്‍ വണ്ടികളും കുറവാണു .പിന്നെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു സിസിലി ചേച്ചിടെ വീടെത്തുമ്പോള്‍ മണി പത്തര .ഉറങ്ങികിടന്നവരെ എല്ലാം വിളിച്ചുണര്‍ത്തി കല്യാണം വിളിച്ചു തിരിച്ചു വീട്ടില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ രാത്രി രണ്ടു മണി .
അങ്ങനെ ഒരുപാട് നാളത്തെ കഷ്ട്ടപാടിനു ശേഷം ഇന്ന് മെല്‍ബിയുടെ കല്യാണം ആണ് .
മെല്‍ബി കള്ളിമുണ്ടും വള്ളി ബനിയനും മാറ്റി പാന്റ്സും കോട്ടും ധരിച്ചു .കാലില്‍ ഷൂ.കഴുത്തില്‍ ടൈ .പോക്കെറ്റില്‍ ഒരു റോസാ പൂ .കാറ്റെറിംഗ്കാരന്‍ മെല്‍ബി പൂര്‍ണമായും ഒരു കല്യാണ ചെക്കനായി മാറി .കുരിശു വരച്ചു കുടുംബസമേതം പള്ളിയിലേക്ക് യാത്രയായി .
പന്ത്രണ്ടു മണിക്ക് ഇനി അഞ്ചു മിനിട്ട് അല്ലെ ഉള്ളൂ ."
അളിയന്‍ :അവര് വന്നോളും .നീ ഒന്ന് പെടക്കാണ്ട് നിക്കെട മെല്‍ബി.
അളിയന്‍ പറഞ്ഞ പോലെ പെണ്ണും വീട്ടുകാര്‍ കറക്റ്റ് സമയത്ത് തന്നെ എത്തി .
ചടങ്ങ് തുടങ്ങി .
അച്ഛന് താലിയും മന്ത്രകോടി സാരിയും മോതിരവും എടുത്തു ആശിര്‍വദിച്ചു മെല്‍ബിയുടെ കൈയില്‍ കൊടുത്തു .
ഷാജിയുടെ കഴുത്താണ് എന്ന് കരുതി കണ്ണടച്ച് കൈ വിറക്കാതെ മെല്‍ബി ജിനിയുടെ കഴുത്തില്‍ താലി കെട്ടി .
മോതിരം ഇട്ടു.മന്ത്രകോടി എടുത്തു ജിനിയുടെ കൈയില്‍ ഇട്ടു .
അച്ഛന് പ്രസംഗം തുടങ്ങി .ഭാര്യ ഭര്‍തൃ ബന്ധത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തെ കുറിച്ചും മറ്റും അച്ഛന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു .ഭാര്യ ഭര്‍ത്താവിനെ അനുസരിക്കണം ,ഭര്‍ത്താവു ഭാര്യയെ
വിശ്വസിക്കണം .ഭാര്യ ഭര്‍ത്താവിനെ സ്നേഹിക്കണം ...അങ്ങനെ നീണ്ട ഒരു ഉപദേശം .
പള്ളിയിലെ ചടങ്ങുകള്‍ കഴിഞ്ഞതും മെല്‍ബി അളിയന്മാരെ നോക്കി ചൂണ്ടാണി വിരല്‍ പൊക്കി കാണിച്ചു .തോമസളിയന്‍ അടുത്ത് വന്നു കാര്യം തിരക്കി .
അളിയന്‍ പറഞ്ഞു എന്തായാലും നീ വാ നമുക്ക് ശരിയാക്കാം .മെല്‍ബി പെണ്ണിനെ അവിടെ നിര്‍ത്തി പതുക്കെ സ്കൂള്‍ വിട്ട കുട്ട്യേ പോലെ ഓടി .എല്ലാവരും അളിയനോട് കാര്യം തിരക്കി .അളിയന്‍ പെണ്ണും വീട്ടുകാരോട് കാര്യം പറഞ്ഞു .
എല്ലാം എല്ലാവരും അറിയുന്നതിന് മുന്‍പേ മെല്‍ബി തിരിച്ചെത്തി ."ആ ഇവിടെ വെടിക്കെട്ട്‌ ഉണ്ടായിരുന്നോ?" എന്ന് ചോദിക്കുന്ന ബാധിരനെ പോലെ മേല്ബി പെണ്ണിന്റെ അടുത്ത് വന്നു നിന്നു .
പള്ളിയില്‍ നിന്നും ചെക്കനും പെണ്ണും വീട്ടിലേക്കു വന്നു .
നെല്ലും നീരും വീത്തി ചെറുക്കനേയും പെണ്ണിനേയും വീട്ടിലേക്കു സ്വീകരിച്ചു.പന്തലില്‍ വച്ച് അതിഥികള്‍ക്കായി ഈപ്പന്‍സ് കാറ്റെറിംഗ് സര്‍വീസിന്റെ വക വിഭവ സമൃദമായ സദ്യ നടന്നു .
ചടങ്ങുകള്‍ എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സമയംഏകദേശം അഞ്ച് മണിയായി .
പള്ളിയില്‍ മെല്‍ബിയും വീട്ടുകാരും എത്തി .പെണ്ണും വീട്ടുകാര്‍ ഇത് വരെ എത്തിയിട്ടില്ല .
മെല്‍ബി തോമസ് അളിയനോട് പറഞ്ഞു ,"അളിയാ അവര് ഇതുവരെ എത്തിയില്ലല്ലോ ?പന്ത്രണ്ടു മണിക്ക് ഇനി അഞ്ചു മിനിട്ട് അല്ലെ ഉള്ളൂ ."
അളിയന്‍ :അവര് വന്നോളും .നീ ഒന്ന് പെടക്കാണ്ട് നിക്കെട മെല്‍ബി.
അളിയന്‍ പറഞ്ഞ പോലെ പെണ്ണും വീട്ടുകാര്‍ കറക്റ്റ് സമയത്ത് തന്നെ എത്തി .
ചടങ്ങ് തുടങ്ങി .
അച്ഛന് താലിയും മന്ത്രകോടി സാരിയും മോതിരവും എടുത്തു ആശിര്‍വദിച്ചു മെല്‍ബിയുടെ കൈയില്‍ കൊടുത്തു .
ഷാജിയുടെ കഴുത്താണ് എന്ന് കരുതി കണ്ണടച്ച് കൈ വിറക്കാതെ മെല്‍ബി ജിനിയുടെ കഴുത്തില്‍ താലി കെട്ടി .
മോതിരം ഇട്ടു.മന്ത്രകോടി എടുത്തു ജിനിയുടെ കൈയില്‍ ഇട്ടു .
അച്ഛന് പ്രസംഗം തുടങ്ങി .ഭാര്യ ഭര്‍തൃ ബന്ധത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തെ കുറിച്ചും മറ്റും അച്ഛന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു .ഭാര്യ ഭര്‍ത്താവിനെ അനുസരിക്കണം ,ഭര്‍ത്താവു ഭാര്യയെ
വിശ്വസിക്കണം .ഭാര്യ ഭര്‍ത്താവിനെ സ്നേഹിക്കണം ...അങ്ങനെ നീണ്ട ഒരു ഉപദേശം .
അച്ഛന് പറഞ്ഞതൊന്നും മെല്‍ബിയുടെ കാതില്‍ എത്തിയില്ല .കാരണം മെല്‍ബിക്ക് അടിവയറ്റില്‍ ഒരു ശങ്ക .കെട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തുടങ്ങിയതാണ് .അപ്പോഴാണ് അച്ഛന്റെ ഒടുക്കത്തെ ഒരു പ്രസംഗം .മെല്‍ബി കടിച്ചു പിടിച്ചു നിന്നു.
പള്ളിയിലെ ചടങ്ങുകള്‍ കഴിഞ്ഞതും മെല്‍ബി അളിയന്മാരെ നോക്കി ചൂണ്ടാണി വിരല്‍ പൊക്കി കാണിച്ചു .തോമസളിയന്‍ അടുത്ത് വന്നു കാര്യം തിരക്കി .
അളിയന്‍ പറഞ്ഞു എന്തായാലും നീ വാ നമുക്ക് ശരിയാക്കാം .മെല്‍ബി പെണ്ണിനെ അവിടെ നിര്‍ത്തി പതുക്കെ സ്കൂള്‍ വിട്ട കുട്ട്യേ പോലെ ഓടി .എല്ലാവരും അളിയനോട് കാര്യം തിരക്കി .അളിയന്‍ പെണ്ണും വീട്ടുകാരോട് കാര്യം പറഞ്ഞു .
എല്ലാം എല്ലാവരും അറിയുന്നതിന് മുന്‍പേ മെല്‍ബി തിരിച്ചെത്തി ."ആ ഇവിടെ വെടിക്കെട്ട്‌ ഉണ്ടായിരുന്നോ?" എന്ന് ചോദിക്കുന്ന ബാധിരനെ പോലെ മേല്ബി പെണ്ണിന്റെ അടുത്ത് വന്നു നിന്നു .
പള്ളിയില്‍ നിന്നും ചെക്കനും പെണ്ണും വീട്ടിലേക്കു വന്നു .
നെല്ലും നീരും വീത്തി ചെറുക്കനേയും പെണ്ണിനേയും വീട്ടിലേക്കു സ്വീകരിച്ചു.പന്തലില്‍ വച്ച് അതിഥികള്‍ക്കായി ഈപ്പന്‍സ് കാറ്റെറിംഗ് സര്‍വീസിന്റെ വക വിഭവ സമൃദമായ സദ്യ നടന്നു .
ചടങ്ങുകള്‍ എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സമയംഏകദേശം അഞ്ച് മണിയായി .
അതിഥികള്‍ എല്ലാം പിരിഞ്ഞു പോയി .ഇനി അടുത്ത ചില ബന്ധുക്കള്‍ മാത്രമേ വീട്ടിലുള്ളൂ .ഓരോ ടീം ആയി വീട്ടില്‍ ഉള്ളവരെല്ലാം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു .ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഓരോരുത്തരായി ഓരോ സൈഡില്‍ ചയാന്‍ തുടങ്ങി .
മെല്‍ബി പതുക്കെ അവന്റെ റൂമില്‍ കയറി .ഷര്‍ട്ടെല്ലാം അഴിച്ചു മാറ്റി കിടക്കാന്‍ ഉള്ള വട്ടം കൂട്ടി.മെല്‍ബിക്ക് നല്ല ക്ഷീണം തോന്നി .എങ്ങനെ എങ്കിലും ഒന്ന് കിടന്നാല്‍ മതിയെന്നായി .പക്ഷെ എങ്ങനെ കിടക്കും ,എങ്ങനെ ഉറങ്ങും ,ഇന്ന് ആദ്യ
രാത്രിയല്ലേ .ഭാര്യ വരുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കണം .അവന്‍ കല്യാണത്തിന് ചിലവായ കണക്കെല്ലാം നോക്കി മുറിയില്‍ ഇരുന്നു .
അധികം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നില്ല അതിനു മുന്‍പ ആരൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന് ജിനിയെ റൂമിലേക്ക്‌ തള്ളി വിട്ടു .
അവള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉടുത്തിരിക്കുന്നത് സാധാരണ ഒരു സാരിയാണ് .പെണ്ണ് കാണാന്‍ ചെന്നപ്പോഴും മന:സമ്മതത്തിന്റെ അന്നും കല്യാണത്തിനും അവള്‍ മുഴുവന്‍ മേക്കപ്പിലായിരുന്നു.ഇതാ ഇപ്പോഴാണ്‌ അവളെ സാധാരണ രൂപത്തില്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കുന്നത്‌ .അവന്‍ അവളെ കണ്‍ നിറയെ
ഒന്ന് നോക്കി.അവള്‍ അവന്റെ അടുത്ത് വന്നു.
അവന്‍ ചോദിച്ചു ,"പാലില്ലേ ...?"
അവള്‍ നാണത്തോടെ ഇല്ലന്നു തലയാട്ടി .
അവന്‍ പറഞ്ഞു ,"ആ അമ്മക്കറിയാം ഞാന്‍ രാത്രി പാല് കുടിക്കില്ല എന്ന് . "
അവന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു ,"ജിനി എന്താ എന്നെ വിളിക്യാ ?"
നാണം വിട്ടുമാറാതെ അവള്‍ പറഞ്ഞു ,"മെല്‍ബിയേട്ടാ എന്ന് "
അവന്‍ പറഞ്ഞു ,"ഞാന്‍ പേടിച്ചു ,ഇനി വല്ല ഊ ,പൂ ,അധിയാന്‍ എന്നോക്കെയാവോ വിളിക്ക്യ എന്ന് കരുതി .
ജിനി നമുക്ക് കിടന്നാലോ .അവള്‍ തലയാട്ടി ,കട്ടിലിലേക്ക് കയറി കിടന്നു .അവന്‍ അവളുടെ തൊട്ടടുത്തും .രണ്ടുപേരും തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്നാ നിലയില്‍ കിടന്നു .
ഒരു പെണ്ണ് തന്റെ അരികില്‍ കിടക്കുന്നു എന്നാ ചിന്ത മെല്‍ബിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ്‌ കൂട്ടി .പിരിമുറുക്കം കുറക്കാന്‍ വേണ്ടി മെല്‍ബി സംസാരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു .
ജിനി മൂളി .മെല്‍ബിയും .
മെല്‍ബി പറഞ്ഞു ,"എനിക്ക് ഉറങ്ങണം"
ജിനി പറഞ്ഞു ,"എനിക്കും "
പറഞ്ഞതെല്ലാം വെറും വാക്കുകളായി ഇരുളില്‍ ലയിച്ചു .
മെല്‍ബി പതുക്കെ അവന്റെ റൂമില്‍ കയറി .ഷര്‍ട്ടെല്ലാം അഴിച്ചു മാറ്റി കിടക്കാന്‍ ഉള്ള വട്ടം കൂട്ടി.മെല്‍ബിക്ക് നല്ല ക്ഷീണം തോന്നി .എങ്ങനെ എങ്കിലും ഒന്ന് കിടന്നാല്‍ മതിയെന്നായി .പക്ഷെ എങ്ങനെ കിടക്കും ,എങ്ങനെ ഉറങ്ങും ,ഇന്ന് ആദ്യ
രാത്രിയല്ലേ .ഭാര്യ വരുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കണം .അവന്‍ കല്യാണത്തിന് ചിലവായ കണക്കെല്ലാം നോക്കി മുറിയില്‍ ഇരുന്നു .
അധികം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നില്ല അതിനു മുന്‍പ ആരൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന് ജിനിയെ റൂമിലേക്ക്‌ തള്ളി വിട്ടു .
അവള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉടുത്തിരിക്കുന്നത് സാധാരണ ഒരു സാരിയാണ് .പെണ്ണ് കാണാന്‍ ചെന്നപ്പോഴും മന:സമ്മതത്തിന്റെ അന്നും കല്യാണത്തിനും അവള്‍ മുഴുവന്‍ മേക്കപ്പിലായിരുന്നു.ഇതാ ഇപ്പോഴാണ്‌ അവളെ സാധാരണ രൂപത്തില്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കുന്നത്‌ .അവന്‍ അവളെ കണ്‍ നിറയെ
ഒന്ന് നോക്കി.അവള്‍ അവന്റെ അടുത്ത് വന്നു.
അവന്‍ ചോദിച്ചു ,"പാലില്ലേ ...?"
അവള്‍ നാണത്തോടെ ഇല്ലന്നു തലയാട്ടി .
അവന്‍ പറഞ്ഞു ,"ആ അമ്മക്കറിയാം ഞാന്‍ രാത്രി പാല് കുടിക്കില്ല എന്ന് . "
അവന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു ,"ജിനി എന്താ എന്നെ വിളിക്യാ ?"
നാണം വിട്ടുമാറാതെ അവള്‍ പറഞ്ഞു ,"മെല്‍ബിയേട്ടാ എന്ന് "
അവന്‍ പറഞ്ഞു ,"ഞാന്‍ പേടിച്ചു ,ഇനി വല്ല ഊ ,പൂ ,അധിയാന്‍ എന്നോക്കെയാവോ വിളിക്ക്യ എന്ന് കരുതി .
മെല്‍ബി:ഒന്നുംകൂടി ഒന്ന് വിളിച്ചേ .
ജിനി :മെല്‍ബിയേട്ട.അവന്റെ മനസ്സില്‍ ആയിരം ജിലേബി ഒന്നിച്ചു പൊട്ടി .
ജിനി നമുക്ക് കിടന്നാലോ .അവള്‍ തലയാട്ടി ,കട്ടിലിലേക്ക് കയറി കിടന്നു .അവന്‍ അവളുടെ തൊട്ടടുത്തും .രണ്ടുപേരും തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്നാ നിലയില്‍ കിടന്നു .
ഒരു പെണ്ണ് തന്റെ അരികില്‍ കിടക്കുന്നു എന്നാ ചിന്ത മെല്‍ബിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ്‌ കൂട്ടി .പിരിമുറുക്കം കുറക്കാന്‍ വേണ്ടി മെല്‍ബി സംസാരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു .
മെല്‍ബി പറഞ്ഞു ,ഞാന്‍ ഉറങ്ങിയീട്ട് ആഴ്ചകളായി.
ജിനി :ഞാനും മെല്‍ബി വിറയ്ക്കുന്ന കൈയെടുത്ത് ജിനിയുടെ കവിളില്‍ ഒന്ന് തൊട്ടു,എന്നീട്ടു ചോദിച്ചു
"ഞാനൊന്നു തൊട്ടോട്ടെ "ജിനി മൂളി .മെല്‍ബിയും .
മെല്‍ബി പറഞ്ഞു ,"എനിക്ക് ഉറങ്ങണം"
ജിനി പറഞ്ഞു ,"എനിക്കും "
"അയ്യോ ഞാന്‍ മറന്നു "മെല്‍ബി .
"എന്താ ?"അവള്‍ ചോദിച്ചു .
മെല്‍ബി:വിളക്കണച്ചില്ല.
അവള്‍ ചിരിച്ചു .
പിന്നെയും അവര് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ,പറഞ്ഞതെല്ലാം വെറും വാക്കുകളായി ഇരുളില്‍ ലയിച്ചു .
ശുഭപ്രതീക്ഷ
Posted by SINTO C JOSE in കഥ on Monday, February 21, 2011
ഒരു പനിയായിരുന്നു തുടക്കം .ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച പതിവുപോലെ ജോലി കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോള്‍ തീരെ സുഖമില്ല .ശരീരത്തില്‍ മൊത്തം ഒരു വേദനയും ഒപ്പം നല്ല പനിയും.വേഗം തന്നെ അടുത്തുള്ള നാരായണന്‍ ഡോക്ടറെ പോയി കണ്ടു.ഡോക്ടര്‍ പരിശോധിച്ചീട്ടു പറഞ്ഞു ,
"ഇപ്പോഴത്തെ പനിയൊന്നും എന്ത് തരം പനിയാണെന്ന് പറയാന്‍ പറ്റില്ല .അസുഖം കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ വിശധമായ ഒരു പരിശോധന വേണ്ടി വരും .നിങ്ങള്‍ അടുത്തുള്ള ഏതെങ്കിലും ആശുപത്രിയില്‍ കാണിക്കുന്നതാണ് നല്ലത് ."തല്ക്കാലം ഒരു ദിവസത്തേക്കുള്ള മരുന്നും വാങ്ങി ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി .
നേരം ഇരുട്ടും തോറും പനി കൂടി വന്നു ,ചെറിയ തോതില്‍ ശര്‍ദിയും.പിന്നെ ശര്‍ദി കൂടി കൂടി അന്നനാളവും ആമാശയവും പിഴുതെറിയുന്ന രൂപത്തിലായി .വൈകാതെ ഞാന്‍ ആദ്യത്തെ വാള് വച്ചു.തുടര്‍ച്ചയായി നാലഞ്ച് വാള് ഒന്നിച്ചു വച്ചപ്പോഴേക്കും എന്റെ ചുറുചുറുക്കും ഉന്മേഷവും കത്തിയമര്‍ന്നു .ഞാന്‍ പതുക്കെ ഒരു മനുഷ്യ ശരീരം മാത്രമായി കട്ടിലില്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്നു .ടി .വി യില്‍ പരസ്യം വരുന്നത് പോലെ പത്ത് മിനിട്ട് പതിനഞ്ചു മിനിട്ട് ഇടവേളയില്‍ ഞാന്‍ ശര്‍ദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു .പിന്നെ രാത്രിയായ്തും ,വണ്ടിയില്‍ കയറിയതും ,ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിയതും ഒന്നും ഞാന്‍ അറിഞ്ഞില്ല .ബോധം വരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അമല ആശുപത്രിയിലെ പഴയ ബ്ലോക്കില്‍ ,ഒരു മൊസൈക്ക് ഇട്ട റൂമില്‍ ,കട്ടിലില്‍ കിടക്കുകയാണ് .
ഞാന്‍ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ മുറിയില്‍ അമ്മ ഇരിപ്പുണ്ട് .കട്ടിലിനോട് ചെര്‍നുള്ള ഒരു ടാബിളില്‍ തലവച്ചു ഉറങ്ങുകയാണ്‌ .തൊട്ടടുത്ത്‌ ഒരു പത്രത്തില്‍ ഭക്ഷണം മൂടി വച്ചിരിക്കുന്നു . ഭക്ഷണം മൂടി വച്ച പാത്രത്തിന്റെ വിടവിലൂടെ ഒരു ഈച്ച അകത്തേക്ക് കടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു ,പാത്രത്തിനു ചുറ്റും വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നു .നേരം വെളുത്തു വരുന്നതെ ഉള്ളൂ .തുറനിട്ടിരിക്കുന്ന ജനലിലൂടെ വെളിച്ചം അരിച്ചരിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറാന്‍ തുടങ്ങി .മുറിയില്‍ ഫാന്‍ കറങ്ങുന്നുണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക് ഉഷ്ണം കൂടി കൂടി വന്നു .ഞാന്‍ വിളിചീട്ടു എന്നാ പോലെ പെട്ടന്ന് പുറത്ത് നിന്നും നല്ല കാറ്റ് വീശി .ഒരു ചെമ്പക പൂ മണമുള്ള കാറ്റ് .പൂ മണമുള്ള ഈ കാറ്റ് കൊണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് അല്‍പ്പം ആശ്വാസം തോന്നി .ഞാന്‍ വരണ്ട തൊണ്ട ഒന്ന് നൊട്ടി നനച്ചു ,നേരത്ത് ശബ്ദത്തില്‍ അമ്മയെ വിളിച്ചു .
അമ്മ ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു .
ഞാന്‍ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു ,"അമ്മ ഇന്നലെ ഉറങ്ങിയില്ലേ ?"
ഞാന്‍ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു ,"അമ്മ ഇന്നലെ ഉറങ്ങിയില്ലേ ?"
ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് അമ്മ കേട്ടില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു .അമ്മ പറഞ്ഞു ,"നീ ഉണര്‍ന്നാല്‍ അവരെ അറിയിക്കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .ഞാന്‍ നെഴുസുമാരോട് പറഞ്ഞിട്ട് വാരം."അമ്മ വാതില്‍ തുറന്നു പുറത്തു പോയി .ഞാനെന്റെ കൈയിലേക്ക്‌ നോക്കി .ഗ്ലൂകോസു കയറ്റാനുള്ള ട്യൂബ് കൈയില്‍ ഒട്ടിച്ചു വച്ചിരുന്നത് അല്‍പ്പം ഇളകിയിട്ടുണ്ട്‌ .ഗ്ലൂകോസു തുള്ളി തുള്ളിയായി കൈനനച്ചു പുറത്തേക്കു ഇറ്റു വീണുകൊണ്ടിരുന്നു .അപ്പോഴേക്കും രണ്ടു നെഴ്സുമാരെയും കൂട്ടി അമ്മ മടങ്ങി വന്നു .അവര് കൈയിലെ പ്ലാസ്റ്റെര്‍ അഴിച്ചു കളഞ്ഞു ,സൂചി നേരെയാക്കി അവിടെ പുതിയ പ്ലാസ്റ്റെര്‍ ഒട്ടിച്ചു ശരിയാക്കി .ഗ്ലൂകൊസ് വീണ്ടും ഞരമ്പുകളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറാന്‍ തുടങ്ങി .ആദ്യം ഒരു തണുപ്പും വേദനയും തോന്നി .പിന്നെ അത് സുഖമുള്ള ഒരു വേദനയായി മാറി .അവര് കുറച്ചു ഗുളികകള്‍ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിപിച്ചു .പിന്നെ കുറച്ചു ഗുളികകള്‍ അമ്മയെ ഏല്പിച്ചു .
സമയം ഒന്‍പതു മണിയായി .ഡോക്ടര്‍ റൌണ്ട്സിനു വന്നു .മെഡിക്കല്‍ കോളേജു ആയതു കൊണ്ട് ഡോകാടറുടെ കൂടെ കുറച്ചു സ്ടുടെന്റ്സും ഉണ്ട് .ഡോക്ടര്‍ എന്റെ കണ്ണിന്റെ പോളകള്‍ രണ്ടും അകത്തി നോക്കി .അടിവയറ്റിലും ,നെഞ്ചിലും അമര്‍ത്തിയും തട്ടിയം പരിശോധിച്ചു.പിന്നെ ചാര്‍ട്ട് എടുത്തു എഴുതാന്‍ തുടങ്ങി .കൂടി നിന്നിരുന്ന സ്ടുടെന്റ്സിനോട് എന്തോ പറഞ്ഞു എന്റെ അടുത്തേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു .അവര് എന്റെ ചുറ്റും കൂടി നിന്ന് പരിശോധന ആരംഭിച്ചു .പരിശോധനക്കിടയില്‍ ചിലര്‍ അമ്മയോട് എന്റെ details ചോദിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി .
പേഷ്യന്റിന്റെ പേരെന്താണ് ?അമ്മ പറഞ്ഞു ,
ഹരി .
എത്ര വയസായി ?
26
എന്ത് ചെയുന്നു ?
electrical എഞ്ചിനീയര്‍ ആണ് .എറണാംകുള-ത്ത് ഒരു കമ്പനിയില്‍ ജോലി ചെയുന്നു .
അവര്‍ക്ക് വേണ്ട details എല്ലാം ശേഖരിച്ചു ,അവര് അടുത്ത റൂമിലേക്ക്‌ പോയി .അവര് പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഡോക്ടര്‍ അമ്മയെ വിളിച്ചു പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ സംസാരിച്ചു .
"ഇവന്റെ അസുഖം എന്താണ് എന്ന് ഇതുവരെ പിടികിട്ടിയിട്ടില്ല .ഇപ്പൊ കുറച്ചു ടെസ്റ്റ്‌ കൂടി എഴുതിയിട്ടുണ്ട് .ഇതിന്റെ റിസല്‍ട് കൂടി വരട്ടെ .അതുവരെ ഒന്നും സംഭാവിക്കതിരുന്നാല്‍ മതി .ഇപ്പൊ വേറെ ഭക്ഷണം ഒന്നും കൊടുകേണ്ട ....." ഡോക്ടര്‍ പിന്നെയും എന്റെ അസുഖത്തിനെ പറ്റി അമ്മയോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .കേള്‍ക്കാന്‍ നല്ലത് അല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ചെവി രണ്ടും കൊട്ടിയടച്ചു ,ചുമരിനഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞു കിടന്നു .
നേരം ഇരുട്ടും തോറും എനിക്ക് ഉള്ളില്‍ പേടി തോന്നാന്‍ തുടങ്ങി .പുറത്തെ പോലെ തന്നെ കണ്ണിലും മനസിലും എല്ലാം ഇരുട്ട് വന്നു നിറയുന്നത് പോലെ .ഒപ്പം കുറേശെ പനിയും തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് .നേരം ഏകദേശം പത്ത് മണി ആയി കാണും .എല്ലാവരും ഉറക്കത്തിലേക്കു വീണുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു .പക്ഷെ എനിക്ക് ഉറങ്ങാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല .ഒരു തരം ഭയം മനസിനെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു .എന്റെ അസുഖത്തെ കുറിച്ചുള്ള ആകുലതകള്‍ മനസിലേക്ക് കേറി വന്നു .എന്ത് തരം പനിയാണ് എനിക്ക് .ഇനി ഇതിനു മരുന്ന് കണ്ടു പിടിചീട്ടു വേണ്ടി വരുമോ എന്റെ അസുഖം മാറാന്‍?കൂടുതല്‍ ആലോചിക്കും തോറും എനിക്ക് കണ്ണടക്കാന്‍ തന്നെ ഭയമായി .ഇരുട്ടില്‍ ഞാന്‍ എന്നരൂപം അലിഞ്ഞു അലിഞ്ഞു ഇല്ലതകുന്നതുപോലെ ഒരു തോന്നല്‍ .ഒരു പക്ഷെ ഇതെന്റെ അവസാനത്തെ രാത്രിയായേക്കാം.നാളെ നേരം വെളുക്കുമ്പോള്‍ ഈ ബെഡില്‍ എന്റെ ശരീരം മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ .ഇങ്ങനെ അറിയാതെ ഓരോ ചിതകള്‍ മനസ്സിലേക്ക് കയറി വന്നു .
മരണത്തെ കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ എനിക്ക് ജീവിക്കാന്‍ കൊതി തോന്നി .ഇങ്ങനെ തട്ടി പോകാന്‍ ആയിരുനെങ്കില്‍ എന്തിനു ഇത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ചു ,ജോലി ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നു .ഒരേ സമയം എനിക്ക് ജീവിതത്തോട് കൊതിയും വെറുപ്പും തോന്നി .മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനും ഇടയില്‍ ഒരു നൂല്‍ പാലത്തില്‍ എന്നാ പോലെ മനസ്സ് ആടികളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു .
പെട്ടന്നാണ് എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഒരു വാചകം കടന്നു വന്നത് ,"let 's hope for the best ".ഞാന്‍ രണ്ടുമൂന്ന് തവണ ഈ വാചകം മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു .ഇപ്പൊ മനസ്സിന് കുറച്ചു ധൈര്യം കിട്ടിയപോലെ തോന്നി .ഈ വാചകം നല്ല പരിചയം ഉണ്ടല്ലോ ,എവിടെയോ കേട്ട് മറന്നത് പോലെ , ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു നോക്കി.
ക്രൈസസ് വന്നു ജോലി പോയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ പരസ്പരം ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി കണ്ടു പിടിച്ച technic ആണ് ഈ വാചകം .ആരാണ് ആദ്യം ഇത് പറഞ്ഞത് എന്നറിയില്ല ,പക്ഷെ നിരാശയില്‍ മുങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നേറാനുള്ള കറുത്ത് തന്നത് ഈ വാചകമാണ് . ഞാന്‍ എന്റെ മനസിനോട് പറഞ്ഞു ,don't worry , let 's hope for the best .ഇരുട്ടില്‍ ഞാന്‍ ധൈര്യപൂരവം കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു ."let 's hope for the best ."
മരണത്തെ കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ എനിക്ക് ജീവിക്കാന്‍ കൊതി തോന്നി .ഇങ്ങനെ തട്ടി പോകാന്‍ ആയിരുനെങ്കില്‍ എന്തിനു ഇത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ചു ,ജോലി ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നു .ഒരേ സമയം എനിക്ക് ജീവിതത്തോട് കൊതിയും വെറുപ്പും തോന്നി .മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനും ഇടയില്‍ ഒരു നൂല്‍ പാലത്തില്‍ എന്നാ പോലെ മനസ്സ് ആടികളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു .
പെട്ടന്നാണ് എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഒരു വാചകം കടന്നു വന്നത് ,"let 's hope for the best ".ഞാന്‍ രണ്ടുമൂന്ന് തവണ ഈ വാചകം മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു .ഇപ്പൊ മനസ്സിന് കുറച്ചു ധൈര്യം കിട്ടിയപോലെ തോന്നി .ഈ വാചകം നല്ല പരിചയം ഉണ്ടല്ലോ ,എവിടെയോ കേട്ട് മറന്നത് പോലെ , ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു നോക്കി.
ക്രൈസസ് വന്നു ജോലി പോയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ പരസ്പരം ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി കണ്ടു പിടിച്ച technic ആണ് ഈ വാചകം .ആരാണ് ആദ്യം ഇത് പറഞ്ഞത് എന്നറിയില്ല ,പക്ഷെ നിരാശയില്‍ മുങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നേറാനുള്ള കറുത്ത് തന്നത് ഈ വാചകമാണ് . ഞാന്‍ എന്റെ മനസിനോട് പറഞ്ഞു ,don't worry , let 's hope for the best .ഇരുട്ടില്‍ ഞാന്‍ ധൈര്യപൂരവം കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു ."let 's hope for the best ."
ബാല്‍ക്കണിയില്‍ വിരിഞ്ഞ ചെമ്പരത്തി പൂക്കള്‍
Posted by SINTO C JOSE in കഥ on Saturday, August 28, 2010
സുജിത്തിന് ബാഗ്ലൂരാണു ജോലി, ഒരു ഐ.ടി കമ്പനിയിൽ
സോഫ്റ്റ് വെയർ എന്‍ജിനീയര്‍ ഓണത്തിനു പറഞ്ഞിരുന്ന ലീവു
ശരിയായതിന്റെ ത്രില്ലിലണ് പുള്ളി ഇപ്പോൾ. ഇന്ന് (വെള്ളിയാഴ്ച)
വൈകീട്ട് ഡ്യുട്ടി കഴിഞ്ഞ് നേരെ നട്ടിലെക്ക് തിരിക്കാനുള്ള
പരിപാടിയിലണ് സുജിത്ത് .ഏഴരക്ക് രാജഹംസയിൽ
ഒരു ടിക്കെറ്റും ബുക്ക് ചെയ്തീട്ടുണ്ട്.സമയം അഞ്ച് മണിയയി ,ഡ്യുട്ടി
തീരാൻ ഇനി ഒരു മണിക്കൂർ കൂടി ഉണ്ട്. സുജിത്ത് കംമ്പ്യുട്ടറിന്റെ മുൻപിൽ വെറുതെ ഇരുന്നു.പണികളെല്ലാം നേരത്തെ തീർത്ത് വച്ച്തുകൊണ്ട് നെറ്റിൽ കയറി നേരെ മൊസില്ല ഓപ്പെൺ ചെയ്തു.അഡ്രസ്സ് ബാറിൽ മലയാളം ഫൺ എന്ന് റ്റൈപ്പ് ചെയ്തു.മലയാളം ഫൺ സൈറ്റ് ഒപ്പണായി.മലയാളം ഫണില്‍ "എന്റെ ഗ്രാമത്തില്‍"ക്ലിക്ക് ചെയ്തു ,"ഓണച്ചിത്രങ്ങളില്‍" ക്ലിക്ക് ചെയ്തു അങ്ങനെ കുറച്ചു പോസ്റ്റുകള്‍ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തു.ചക്ക വിളഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പ്ലാവും,മുറ്റത്ത് ഓടി കളിക്കുന്ന പൈ കുട്ടിയും,പച്ച വിരിച്ച പാടങ്ങളും…എല്ലാം മോണിറ്ററില്‍ തെളിഞ്ഞു.അവന്റെ മനസ്സ് നാട്ടിലേക്കു സഞ്ചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .പച്ച പിടിചു കിടക്കുന്ന പാടങ്ങളും,മുറ്റത്ത് വിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന പൂക്കളും എല്ലാം അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിഎത്തി.
സോഫ്റ്റ് വെയർ എന്‍ജിനീയര്‍ ഓണത്തിനു പറഞ്ഞിരുന്ന ലീവു
ശരിയായതിന്റെ ത്രില്ലിലണ് പുള്ളി ഇപ്പോൾ. ഇന്ന് (വെള്ളിയാഴ്ച)
വൈകീട്ട് ഡ്യുട്ടി കഴിഞ്ഞ് നേരെ നട്ടിലെക്ക് തിരിക്കാനുള്ള
പരിപാടിയിലണ് സുജിത്ത് .ഏഴരക്ക് രാജഹംസയിൽ
ഒരു ടിക്കെറ്റും ബുക്ക് ചെയ്തീട്ടുണ്ട്.സമയം അഞ്ച് മണിയയി ,ഡ്യുട്ടി
തീരാൻ ഇനി ഒരു മണിക്കൂർ കൂടി ഉണ്ട്. സുജിത്ത് കംമ്പ്യുട്ടറിന്റെ മുൻപിൽ വെറുതെ ഇരുന്നു.പണികളെല്ലാം നേരത്തെ തീർത്ത് വച്ച്തുകൊണ്ട് നെറ്റിൽ കയറി നേരെ മൊസില്ല ഓപ്പെൺ ചെയ്തു.അഡ്രസ്സ് ബാറിൽ മലയാളം ഫൺ എന്ന് റ്റൈപ്പ് ചെയ്തു.മലയാളം ഫൺ സൈറ്റ് ഒപ്പണായി.മലയാളം ഫണില്‍ "എന്റെ ഗ്രാമത്തില്‍"ക്ലിക്ക് ചെയ്തു ,"ഓണച്ചിത്രങ്ങളില്‍" ക്ലിക്ക് ചെയ്തു അങ്ങനെ കുറച്ചു പോസ്റ്റുകള്‍ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തു.ചക്ക വിളഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പ്ലാവും,മുറ്റത്ത് ഓടി കളിക്കുന്ന പൈ കുട്ടിയും,പച്ച വിരിച്ച പാടങ്ങളും…എല്ലാം മോണിറ്ററില്‍ തെളിഞ്ഞു.അവന്റെ മനസ്സ് നാട്ടിലേക്കു സഞ്ചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .പച്ച പിടിചു കിടക്കുന്ന പാടങ്ങളും,മുറ്റത്ത് വിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന പൂക്കളും എല്ലാം അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിഎത്തി.
ഇത്തവണ നാട്ടിൽ നിന്നും വരുബോൾ എന്തെങ്കിലും ഒരു ചെടി നാട്ടിൽ നിന്നു കൊണ്ടു വരണം.അവന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.നാടിന്‍റെ ഭംഗിയുള്ള ,സുന്ദരിയായ ഒരു ചെടി .. എന്തു ചെടി കൊണ്ടുവരണം…അവന്‍ ആലോചിച്ചു .
മുക്കുറ്റി,ചെമ്പരത്തി,തുളസി,ചെമ്പകം ,മന്ദാരം , …....അങ്ങനെ ഒരു നീണ്ട ലിസ്റ്റ് .
അവസാനം ചെമ്പരത്തി തിരഞ്ഞെടുത്തു .
ചെമ്പരത്തി വക്കുകയാണെങ്കിൽ ഒരു വെറൈറ്റി ആയിരിക്കും.ഇവിടെ അധികം ആർക്കും പരിചയം കാണില്ല ചെമ്പരത്തിയെ.അതെ ഇവിടെ ഒരു ഗാർഡനിലും കാണാത്ത ചെടിയണ് ചെമ്പരത്തി.കടും പച്ച ഇലകളും പച്ച കലർന്ന തവിട്ടു നിറത്തിലുള്ള് തണ്ടും രക്ത്ത്തിന്റെ നിറ്മുള്ള് പൂക്കളും ചെമ്പരത്തി മതി അവൻ തീർച്ചപെടുത്തി.
അപാർട്ട് മെന്റിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ വച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ആറാം നിലയിലായതുകൊണ്ട് നല്ല സൂര്യ പ്രകാശവും കിട്ടും.എന്നും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ ആദ്യം അതിനു കുറ്ച്ചു വെള്ളം ഒഴിക്കണം,പിന്നെ പൂ വിരിഞ്ഞോ എന്നു നൊക്കണം…അങനങനെ അവൻ ഒരോന്ന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
സുജിത്ത് ഒരാഴ്ച്ച മുൻപ് വരെ ഫ്രണ്ട്സിന്റെ കൂടെ ആണ് താമസിച്ചിരുന്ന്തു.കല്യാണം ഉറപ്പിച്ച്തുകൊണ്ടു ഒരാഴ്ച മുൻപു ഇപ്പൊ താമസിക്കുന്ന പുതിയ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് മാറിയതെ ഉള്ളൂ.ഇതു പഴയ റൂമിൽ നിന്നും ഒരുപട് ദൂരെയാണു .അതുകൊണ്ടു ആഴ്ചയിൽ ഒരു തവണ മത്രമേ പഴയ റൂമിൽ പൊകാറുള്ളു.മിക്കവറും റൂമിൽ ഒറ്റക്കായിരിക്കും.ആകെ ഒരു നേരം പോക്ക് വൈകീട്ട് വുട്ബിയുമായി സംസാരിക്കുന്നതാണ് .ആലോചിച്ചിരുന്ന് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല,സമയം ആറ് മണിയായി.
അവൻ വേഗം സിസ് റ്റം ലോഗ്ഗൊഫ് ചെയ്തു.ബാഗുമെടുത്തു ഒഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു ഹൊസുർ റോഡ് വഴി മഡി വാളക്ക് തിരിചു.അവിടെ നിന്നു നാട്ടിലേക്കും.
ഇന്ന് ,23,തിങ്കൾ,തിരുവോണം.
ഓണത്തിനു വീട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും ഡ്രെസ്സ് എടുത്ത് കൊടുത്തു.എല്ലാവരും കൂടി മുറ്റത്തു പൂക്കളം ഇട്ടു.ശർക്കര ഉപ്പേരിയും, കായ വറുത്തതും ,പായസവും ,പപ്പടവും കൂട്ടി ഓണ സദ്യ ഉണ്ടു.വെന്മെനാട്ട് കായലിൽ വള്ളം കളി കണ്ടു.കാലങ്ങൾക്കുശേഷം അച്ചന്റെയും അമ്മയുടെയും കൂടെ സിനിമക്ക് പൊയി.ത്രുശൂര് പോയി പുലിക്കളി കണ്ടു. അങ്ങനെ ഒരു ഓണക്കാലം കൂടി കടന്നു പോയി.
ഇന്നു വ്യാഴം. വൈകീട്ട് തിരിചു പൊകണം.നാളെ മൊണിങ്ങ് ഡ്യുട്ടിക്ക് കയറണം.
രാത്രി എട്ടരക്കാണ് വണ്ടി.
അമ്മ മുറ്റത്ത് വേരു പിടിച്ചു തുടങ്ങിയ ഒരു ചെംബരത്തി പറിച്ചു ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക്ക് കവറിൽ നട്ടുപിടിപിച്ചിട്ടുണ്ടു.അതു കേടു കൂടതെ കൊണ്ടുപൊണം.ഒപ്പം കുറച്ച് ചിപ്സും,ശർക്കര ഉപ്പേരിയും .
ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്തു.ചെമ്പരത്തി ബാഗിന്റെ നടുവിൽ തുണികൾക്കിടയിൽ വച്ചു.
ഏഴുദിവസത്തിന് ശേഷമുള്ള വേർപിരിയൽ ,വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ അമ്മയുടെ കണ്ണ്കളെ ഈറ്നണീയിച്ചു.ഒരു മാസം താമസിച്ച റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പൊൾ ഇല്ലാത്ത വേദന അഞ്ചാറ് ദിവസം വീട്ടിൽ നിന്ന് പോരുംബൊൾ തോന്നി.മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത ഒരു ശൂന്യത.
ബസിൽ കയറി ,ബാഗ് സീറ്റിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ വച്ചു.നിരങ്ങി പൊകാതിരിക്കാൻ കാലുകൊണ്ട് തട വച്ചു.പതുക്കെ കണ്ണടച്ചു .ബസ്സു ഇരുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചു ലക്ഷ്യത്തിലെക്ക കുതിചു.
കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുംബൊൾ ബസ്സു ഇലക് ട്രോണിക്ക് സിറ്റി എത്തി.ബാഗിനായി തപ്പി.പക്ഷെ ബാഗു സീറ്റിന്റെ അടുത്തു കാണാനില്ല.നോക്കുമ്പോൾ,ബാക്കു സീറ്റിന്റെ അടുത്ത് ആളില്ലാതെ ഒരു ബാഗു കിടക്കുന്നു.സീറ്റിനടിയിൽ നിന്നും ബഗു തപ്പി എടുത്തു സില്‍ക്ക് ബോര്‍ഡു എത്തിയപ്പൊൾ ഇറങ്ങി.റൂമിൽ ചെന്നു ബാഗു തുറന്നു നൊക്കുമ്പൊൽ ചെമ്പരതിയുടെ കവറിലുള്ള വെള്ളവും ചളിയും എല്ലാം തുണികളിൽ ആയിട്ടുണ്ട്.കവറേല്ലാം പൊട്ടി പോയി .വാടിയ തൈ മണ്ണില്‍ നിന്നും മാറി തുണികള്‍ക്കിടയില്‍ കിടക്കുന്നു .
തുണികള്‍ മാറ്റി ചെമ്പരത്തി പുറത്തെടുത്തു .ഒരു കവറിൽ ബാക്കി ഉള്ള മണ്ണ് നിറച്ച് അതിൽ നട്ടു.ബാൽകണിയിൽ കൊണ്ട് വച്ചു.വാടിയ ചെടിക്ക് അല്പം വെള്ള മൊഴിചുകൊടുത്തു,വെയിൽ അടിക്കതിരിക്കാൻ ഒരു തുണി കൊണ്ടു മറവുണ്ടാക്കി കൊടുത്തു.
ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കും മുന്പ് അവന്‍ ബാല്‍കണിയുടെ ഡോര്‍ തുറന്നു ഒന്നുകൂടി നോക്കി ,ചെടിക്ക് എന്തെങ്കിലും മാറ്റമുണ്ടോ ? വേര് വെള്ളം വലിച്ചെടുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയോ ?
ചെടി പ്രതികരണ ശേഷി നഷ്ട്ട പെട്ട പോലെ ,അപ്പോഴും വാടി തന്നെ നിന്നു.
സുജിത്ത് പതിവില്ലാതെ അന്ന് ഉറക്കത്തില്‍ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു .
ബാല്‍കണിയില്‍ ഇരിക്കുന്ന ചെമ്പരത്തി ചെടിയുടെ കടക്കല്‍ ചീള കുരു പൊട്ടുന്നത് പോലെ തൊലിയില്‍ ഒരു പൊട്ടലും ,വെളുത്തു തുടുത്ത വേരുകള്‍ ചെലം പോലെ മണ്ണിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങ്ന്നതും,മണ്ണിലെ വെള്ളം വലിച്ചെടുത്ത്‌ വാടിയ ഇലകളിലേക്ക് പമ്പ് ചെയുന്നതും,പുതിയ തളിരിലകള്‍ തണ്ടില്‍ വിരിയുന്നതും ,ചെമ്പരത്തി മൊട്ടിട്ടു അതില്‍ ചുവന്ന ചെമ്പരത്തി പൂക്കള്‍ വിരിയുന്നതുമെല്ലാം .
നേരം പുലര്‍ന്നു .എഴുനേറ്റ ഉടനെ സുജിത്ത് ബാലകണിയിലേക്ക്
ഓടി ഡോര്‍ തുറന്നു .തണല് കിട്ടന്‍ കെട്ടിയ തുണി മറ മാറ്റി നോക്കി .വാടി തളര്‍ന്നു നിന്നിരുന്ന ചെടി അല്‍പ്പം ഉഷാറായിട്ടുണ്ട് .തളര്‍ന്ന ഇലകളെല്ലാം അല്‍പ്പം നിവര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് .സുജിത്തിന് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി ,കഷ്ട്ടപെട്ടു എഴുതിയ s .s .l .c പരീക്ഷ പസ്സായതിലും സന്തോഷം ,അവന്‍ നേരെ അമ്മക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്തു .
"അമ്മെ ..അവിടന്ന്... കൊണ്ട് വന്ന ...ചെമ്പരത്തി.. പിടിച്ചു ..ഇപ്പൊ അതിന്റെ ഇലയൊക്കെ വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് .."
അമ്മ പതുക്കെ ഒന്ന് മൂളി ,
സുജിത്ത് പിന്നെയും പലതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു .ഇല വാടിയതും ,സ്വപ്നം കണ്ടതും അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഓരോന്ന് .....
ഓടി ഡോര്‍ തുറന്നു .തണല് കിട്ടന്‍ കെട്ടിയ തുണി മറ മാറ്റി നോക്കി .വാടി തളര്‍ന്നു നിന്നിരുന്ന ചെടി അല്‍പ്പം ഉഷാറായിട്ടുണ്ട് .തളര്‍ന്ന ഇലകളെല്ലാം അല്‍പ്പം നിവര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് .സുജിത്തിന് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി ,കഷ്ട്ടപെട്ടു എഴുതിയ s .s .l .c പരീക്ഷ പസ്സായതിലും സന്തോഷം ,അവന്‍ നേരെ അമ്മക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്തു .
"അമ്മെ ..അവിടന്ന്... കൊണ്ട് വന്ന ...ചെമ്പരത്തി.. പിടിച്ചു ..ഇപ്പൊ അതിന്റെ ഇലയൊക്കെ വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് .."
അമ്മ പതുക്കെ ഒന്ന് മൂളി ,
സുജിത്ത് പിന്നെയും പലതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു .ഇല വാടിയതും ,സ്വപ്നം കണ്ടതും അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഓരോന്ന് .....
അന്തപ്പേട്ടന്
Posted by SINTO C JOSE in കഥ on Wednesday, April 28, 2010
പണ്ട് പണ്ട് പണ്ട് ...വളരെ പണ്ട് ..എന്നുവച്ചാല്‍ ഞാന്‍ ആദ്യമായി കള്ളിമുണ്ട് ഉടുത്ത് തുടങ്ങുന്നതിനും മുന്പ്. ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ അന്തപ്പേട്ടന് എന്നൊരാള്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു .ഞങ്ങളുടെയൊക്കെ മാര്‍ഗദര്‍ശിയും റോള്‍ മോഡലും എല്ലാം അന്ന് അന്തപ്പെട്ടനയിരുന്നു .അന്തപ്പേട്ടന് വൈകീട്ട് സ്കൂളിനു അടുത്തുള്ള പാലത്തില്‍ വന്നിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരുപാട് കഥകള്‍ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട് .അതില്‍ ഒരെണ്ണം ഞാനിവടെ കോറിയിടുന്നു.
അന്തപ്പേട്ടനെ കുറിച്ച് പറയാം .കണ്ടാല്‍ ആറടി പൊക്കം തോന്നും, ഓവല്‍ ഷേപ്പിലുള്ള തല ,വടിപോലത്തെ ശരീരം .പഴയ മോഡല്‍ കറുത്ത ഫ്രെമുള്ള കട്ടി കണ്ണട അന്തപ്പേട്ടന്റെ ട്രേഡ് മാര്‍ക്കാണ്..അന്തപ്പേട്ടന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ എല്ലാം ഗോള്‍ഡെന്‍ ഫ്രാമിലേക്ക് മാറിയപ്പോഴും അന്തപ്പേട്ടന് ഈ ഓള്‍ഡെന്‍ ഫ്രേമില്‍ തന്നെ ഉറച്ചു നിന്നു.ഒരു പഴയ വെള്ള മുണ്ട് ,വെള്ള ഷര്‍ട്ട് ഇതാണ് അന്തപ്പേട്ടന്റെ ഇഷ്ട്ട വേഷം .മുണ്ട് എപ്പോഴും മടക്കി കുത്തിയിരിക്കും ,ഇരിക്കുമ്പോഴും .
നാട്ടിലെ കൊള്ളാവുന്ന പണക്കാരില്‍ ഒരുവനാണ് ഫ്രാന്‍സിസ് മുതലാളി . മുതലാളിക്ക് നിലമ്പൂരില്‍ കുറച്ചു തോട്ടം ഉണ്ട് .റബ്ബര്‍ ,കുരുമുളക് ,വഴ ..എന്നിങ്ങനെ ചെറുവക കൃഷികള്‍ ഒക്കെയായി ഒരു തോട്ടം .അവിടെയായിരുന്നു അന്തപ്പേട്ടന് ജോലി .റബ്ബര്‍ വെട്ടും ,പട്ടയടിയുമായ് നിലബൂര്‍ കൂടിയിരുന്ന അന്തപ്പേട്ടന് മാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍മാത്രമേവീട്ടില്‍വന്നിരുന്നുള്ളൂ. അങ്ങനെയിരിക്കെ ആരൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന് അന്തപേട്ടനെകൊണ്ട് ഒരു കല്യാണം കഴിപിച്ചു .അങ്ങനെ സെലിനെടത്തിയാര് അന്തപേട്ടന്റെ സഹദര്‍മിണിയായി ചാര്‍ജെടുത്തു.
അന്തപ്പേട്ടന് സെലിനെടത്തിയാരെ കെട്ടിയെ പിന്നെ ആഴ്ചയില്‍ ഒരു തവണ വച്ച് വീട്ടില്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങി. വയ്കാതെ അന്തപ്പന്‍ സെലിന production സിന്റെ ആദ്യ പടം റിലീസായി ജോണികുട്ടി.ജോണികുട്ടിക്ക് ശേഷം ഒരു പടം പെട്ടിയില്‍ ഇരുന്നു തന്നെ പൊട്ടിയപ്പോള്‍ അന്തപ്പേട്ടന് production കമ്പനി നിര്‍ത്തി .
അന്തപ്പേട്ടന് സെലിനെടത്തിയാരെ കെട്ടിയെ പിന്നെ ആഴ്ചയില്‍ ഒരു തവണ വച്ച് വീട്ടില്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങി. വയ്കാതെ അന്തപ്പന്‍ സെലിന production സിന്റെ ആദ്യ പടം റിലീസായി ജോണികുട്ടി.ജോണികുട്ടിക്ക് ശേഷം ഒരു പടം പെട്ടിയില്‍ ഇരുന്നു തന്നെ പൊട്ടിയപ്പോള്‍ അന്തപ്പേട്ടന് production കമ്പനി നിര്‍ത്തി .
ജോണികുട്ടി പച്ചകറി വിറ്റ് പത്തു കാശു കൊണ്ടുവരാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അന്തപ്പേട്ടന് റബ്ബര്‍ വെട്ടും നിര്‍ത്തി.
പിന്നെ അന്തപ്പേട്ടന് എങ്ങും പോയിട്ടില്ല ,സ്ഥിരമായി വീട്ടിലാണ് .രാവിലെ സ്കൂളിന്റെ മുന്പിലെ ഗോപിയേട്ടന്റെ ചായക്കടയില്‍ വന്നു ചായ കുടിക്കും ,പിന്നെ കുറച്ചു നേരം വെടി പറഞ്ഞിരിക്കും .പിന്നെ വൈകുനേരം വരെ കഠിനമായ വിശ്രമം ......
അന്തപ്പേട്ടന് വൈകുനേരങ്ങളില്‍ ഗോപിയെട്ടനെന്റെ ചായക്കടയുടെ അപ്പുറത്തുള്ള പാലത്തില്‍ വന്നിരുന്നു പറഞ്ഞ കഥകള്‍ ഒരുപാടുണ്ട് .അതില്‍ പലതും നാട്ടില്‍ ഹിറ്റാണ്.
ഈ കഥ നടക്കുമ്പോള്‍ അന്തപ്പേട്ടന് നിലമ്പൂര്‍ ഫ്രാന്‍സിസ് മുതലാളിയുടെ തോട്ടത്തില്‍ ആണ് ജോലി. രാവിലെ റബ്ബര്‍ വെട്ട്,കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അന്തപ്പന്‍ ബ്രാന്‍ഡ്‌ പട്ട ചാരായത്തിന്റെ സൂപ്പെര്‍ വിഷന്‍ ,അങ്ങനെ ശാന്തവും സുന്ദരവുമായി ജീവിതം പോയികൊണ്ടിരുന്ന കാലം.അന്തപ്പേട്ടന് അന്നൊക്കെ ചന്തയില്‍ പോയാല്‍ അരിവങ്ങിയില്ലേലും രണ്ടുണ്ട ശര്‍ക്കര വാങ്ങാതെ തിരിച്ചു വരില്ല .അന്തപ്പെട്ടനും പട്ടച്ചാരായവും പിരിയാന്‍ വൈയാത്ത അത്ര അഗതമായ പ്രണയത്തിലായിരുന്ന അന്ന്.
ഈ കഥ നടക്കുമ്പോള്‍ അന്തപ്പേട്ടന് നിലമ്പൂര്‍ ഫ്രാന്‍സിസ് മുതലാളിയുടെ തോട്ടത്തില്‍ ആണ് ജോലി. രാവിലെ റബ്ബര്‍ വെട്ട്,കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അന്തപ്പന്‍ ബ്രാന്‍ഡ്‌ പട്ട ചാരായത്തിന്റെ സൂപ്പെര്‍ വിഷന്‍ ,അങ്ങനെ ശാന്തവും സുന്ദരവുമായി ജീവിതം പോയികൊണ്ടിരുന്ന കാലം.അന്തപ്പേട്ടന് അന്നൊക്കെ ചന്തയില്‍ പോയാല്‍ അരിവങ്ങിയില്ലേലും രണ്ടുണ്ട ശര്‍ക്കര വാങ്ങാതെ തിരിച്ചു വരില്ല .അന്തപ്പെട്ടനും പട്ടച്ചാരായവും പിരിയാന്‍ വൈയാത്ത അത്ര അഗതമായ പ്രണയത്തിലായിരുന്ന അന്ന്.
.പകല്‍ വാറ്റുന്ന പട്ട വീശി രാത്രി സുഖമായി ഒരുറക്കം .അതാണ് അന്തപ്പെട്ടനന്റെ രീതി .റബ്ബര്‍ ഷീറ്റ് ഉണക്കുന്ന പോകകൂടിനു അടുത്തുള്ള ചെറിയ മുറി അതാണ് അന്തപ്പേട്ടന്റെ താവളം അഥവാ ഡിസ്റ്റിലറി ലാബ്‌ .അവിടെ എല്ലാം സെറ്റപ്പാണ് വറ്റാന്പയോഗിക്കുന്ന കാലം മുതല്‍ ഊറ്റനുപയോഗിക്കുന്ന പൈപ്പ് വരെ .വാറ്റിനു ടചിങ്ങുസു ഒന്നും ഇല്ലെങ്കില്‍ അന്തപ്പേട്ടന് പോകകൂട്ടിലെ റബ്ബറിന്റെ മണം മൂക്കിലേക്ക് ആഞ്ഞു വലിക്കും എന്നിട്ട് തുള്ളി തുള്ളിയായി അടിച്ചു തീര്‍ക്കും അതാണ് അന്തപ്പേട്ടന്റെ രീതി .
ഒരു ദിവസം രാത്രി പതിവുപോലെ അന്തപ്പേട്ടന് പതിവ് കലാപരിപാടികളില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന നേരം .പുറത്തു കുറേശെ കാറ്റു വീശുന്നുണ്ട് .അന്തപ്പേട്ടന് ആദ്യത്തെ ഗ്ലാസ്സ് കാലിയാക്കി അടുത്തത് ഒഴിക്കുമ്പോള്‍ തോട്ടത്തിന്റെ പുറകില്‍ നിന്നു ഒരു ശബ്ദം .എന്തോ മറിഞ്ഞു വീഴുന്ന പോലെ .ആരോ തോട്ടത്തില്‍ കടന്നിട്ടുണ്ട്, അന്തപ്പേട്ടന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു .
ചാടിയെഴുനേറ്റു ടോര്‍ച്ച് എടുത്തു മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി .പാതി മങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ ചിമ്മി തുറന്നുകൊണ്ട് അന്തപ്പേട്ടന് തോട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കി .ഓണത്തിന് കുല വെട്ടാന്‍ നിര്‍ത്തിയ വാഴകള്‍ പലതും ഓടിച്ചു മറിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു.അത്തവണത്തെ വഴാകൃഷി ഒട്ടുമുക്കാലും നശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു .കോപം കത്തി ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ അന്തപ്പേട്ടന് ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു ,
"ആരാട അത് ?"
അധികം താമസിച്ചില്ല ,വഴകൂട്ടതിനിടയില്‍ നിന്നും ഒരാള്‍ പതിയെ തല പൊക്കി എഴുനേറ്റു നിന്നു .
ഒരു ഒറ്റയാന്‍ .
അന്തപ്പേട്ടന് അടിച്ച പട്ടയൊക്കെ മുണ്ട് നനച്ചു ഒരുനിമിഷം കൊണ്ട് പുറത്തേക്കൊഴുകി .കാലില്‍ ഒരു നനവ്‌ പടര്‍ന്നപ്പോഴാണ് അന്തപ്പേട്ടന് സ്ഥലകാല ബോധം ഉണ്ടായതു .ബോധം പോകും മുന്പ് അന്തപ്പേട്ടന് ഓടി പുകപുരക്കകതുകയറി കതകടച്ചു .രാത്രി ഒറ്റക്കയ് ഒരു ഒറ്റയാന്റെ മുന്പില് .....ഇനി എന്ത് ചെയ്യും .അന്തപ്പേട്ടന്റെ ശ്വാസം പോലും പുറത്തേക്കു പോകാതായി,അന്തപ്പേട്ടന് കഷ്ട്ടപെട്ടു ശ്വസിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു .മനസ്സ് ശാന്തമാക്കാന്‍ പട്ട ചാരായത്തിനായി തിരഞ്ഞു .അപ്പോഴാണ് വാറ്റാന്‍ കൊണ്ടുവന്നു വച്ച ശര്‍ക്കര ഉണ്ടകള്‍ അന്തപ്പേട്ടന്റെ കണ്ണില്‍ പെട്ടത് .ശര്‍ക്കര കണ്ട അന്തപ്പേട്ടന് ,ആപ്പിള്‍ കണ്ട ന്യൂട്ടണ്‍ ചേട്ടനെ പോലെ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു.അന്തപ്പേട്ടന്റെ തലയിലും ഒരു ബള്‍ബു കത്തി . അന്തപ്പേട്ടന് പുകപുരയില്‍ നിന്നും ഒരു വടം തപ്പിയെടുത്തു ,ശര്‍ക്കര ഉണ്ടയും വടവും എടുത്തു നടന്നു . ....
വടത്തിന്റെ ഒരറ്റം തെങ്ങില്‍ കെട്ടി, മറ്റേ അറ്റത്തു ശര്‍ക്കര ഉണ്ട കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു .എന്നീട്ടു ശര്‍ക്കര പൊതിഞ്ഞ വടത്തിന്റെ അറ്റം ആനയുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു .അന്തപ്പേട്ടന് തെങ്ങിന്റെ പിന്നില്‍ മറഞ്ഞിരുന്നു.ആന ശര്‍ക്കരയുടെ മണം പിടിച്ചു വന്നു ,ശര്‍ക്കര പൊതിഞ്ഞ വടത്തിന്റെ അറ്റം വായിലേക്ക് വച്ച് തിന്നാന്‍ തുടങ്ങി .ആന ശര്‍ക്കര മുഴുവന്‍ തിന്നു ഒപ്പം വടവും .
ശര്‍ക്കരയുടെ രുചി വായില്‍ നിന്നു ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ വയറിനകത്ത്‌ കിടന്ന വടം ഉറഞ്ഞു വയറു വേദനിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .വായിലൂടെ വയറ്റിലോട്ടു പോകുന്ന വടം തുമ്പി കൊണ്ട് വലിച്ചു പുറത്തിറക്കാന്‍ ആന ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കി,പക്ഷെ വേദന കാരണം ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു.വയറ്റില്‍ കിടന്ന വടം മുക്കി മുക്കി പുറത്താക്കാനായി ആനയുടെ അടുത്ത ശ്രമം .ഒരറ്റം തെങ്ങില്‍ കെട്ടിയ വടത്തിന്റെ മറ്റേ അറ്റം ആന മുക്കി മുക്കി ബാക്കിലൂടെ പുറത്തേക്കു തള്ളി ,ഒപ്പം അല്‍പ്പം പിണ്ഡവും .ഇത് കണ്ടു നിന്ന അന്തപ്പേട്ടന് തെങ്ങിന്റെ മറവില്‍ നിന്നു ഓടി വന്നു,പുറത്തേക്കു വന്ന വടത്തിന്റെ അറ്റം അന്തപ്പേട്ടന് തന്റെ കോഴി മസിലുകൊണ്ട് ആഞ്ഞു വലിച്ചു ടൈറ്റാക്കി അടുത്തുള്ള മുരുക്ക് മരത്തില്‍ കെട്ടി . തെങ്ങില്‍ നിന്നു മുരുക്കിലേക്ക് വലിച്ചു കെട്ടിയ വടത്തില്‍,ഉണക്കാനിട്ടിരിക്കുന്ന തുണി പോലെ ആന കിടന്നു കറങ്ങി......
അന്തപ്പേട്ടന് ബാലെന്‍സ് ഉണ്ടായിരുന്ന പട്ട അടിച്ചു തീര്‍ത്തു .സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങി .രാവിലെ ഉണര്‍ന്നു നോക്കുബോഴേക്കും ആന ചെരിഞ്ഞു എന്നാണ് കഥയുടെ ക്ലൈമാക്സ് .
കുറിപ്പ് :
അന്തപ്പേട്ടന് ഒറ്റയനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് പോലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് സംശയം ഉണ്ടെങ്കിലും,അന്തപ്പേട്ടന്റെ കഥകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം വലിയ ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു .to ഹരിഹര്‍ നഗറില്‍ മുകേഷ് "ആന കുത്താന്‍ വന്നാല്‍ എന്ത് ചെയ്യും?" എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോള്‍ ,എനിക്ക് അറിയാതെ ഞങ്ങളുടെ അന്തപ്പേട്ടനെ ഓര്‍മ്മ വന്നു ഒപ്പം അന്തപ്പേട്ടന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറഞ്ഞു തന്ന കഥകളും .
ഒരു യാത്രയുടെ ഓര്‍മയ്ക്ക്
Posted by SINTO C JOSE in കഥ on Thursday, February 18, 2010
അന്നും പതിവുപോലെ ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ വന്ന് ബാഗ്ലൂരിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുകയായിരുന്നു.അലക്കിയ തുണികള്‍ കുത്തിനിറച്ച ബാഗുമായി വീട്ടില്‍ നിന്നും ത്രിശുരിലേക്ക് ബസ് കയറി.ബണ്ടുകളും പാടങ്ങളും കടന്നു കാഞ്ഞാണി വഴി ബസ് പോയികൊണ്ടിരുന്നു .
ബാഗ്ലൂരിലെ ബാച്ചിലര്‍ ലൈഫിന്‍റെ ക്ഷീണം മാറ്റാന്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നും തന്നയച്ച ബീഫ് വറുത്തതും,ചിക്കന്‍ കറിയും ആണ് ബാഗില്‍ എടുത്തു പറയാന്‍ ഉള്ളത്.സാധാരണ രാത്രി കര്‍ണാടക സര്‍ക്കരിന്‍റെ രാജഹംസ സെമി സ്ലീപെറില്‍ ആണ് പോകാറ്.പക്ഷെ അന്ന് ഒരു ചെയിന്ജിനുവേണ്ടി രാവിലെ കേരള സര്‍ക്കരിന്‍റെ സൂപ്പര്‍ ഫാസ്റ്റില്‍ പോകാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.പിന്നെ നാളെ ക്ലാസ്സ്‌ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് എപ്പോഴെത്തിയാലും കുഴപ്പമില്ല .
ഈ ബസ് മൈസൂര്‍ വരെ ഉള്ളൂ .അവിടെ നിന്ന് വേറെ ബസ് മാറി കേറി പോണം.എന്നാലും ശരിഎത്രനേരം ഇരിക്കേണ്ടി വന്നാലും ശരി ഞാന്‍ ഈ ബസില്‍ തന്നെ പോകാന്‍ തീരുമാനിക്കാന്‍ ഒരു കാരണം കൂടി ഉണ്ട്.
അത് ഈ ബസ് പോകുന്ന റൂട്ട് നല്ല രസമുള്ളതാണ് .കാട്ടിലൂടെ,ചുരം കയറി ഇറങ്ങി ഉള്ള ഒരു ബസ് യാത്ര.
പെട്ടന്ന് എന്റെ മനസിലേക്ക് ഓടി വന്നത് പണ്ട് ദൂരദര്‍ശനില്‍ കണ്ട ഒരു സിനിമയാണ് .
നടന്‍ മുരളി ചേട്ടന്‍ ഒരു യാത്ര പോകുകയാണ് ,ഒരു k .s .r .t .c ബസില്‍,ബസിന്‍റെ സൈഡ് സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്ന മുരളി ചേട്ടന്‍,മടിയില്‍ ഒരു പഴയ ബാഗ്,പുറം കാഴ്ചകളിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഇരിക്കുന്ന അദേഹത്തിന്റെ രൂപം എന്റെ മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നു .ഇടയ്ക്കിടെ ചായക്കടകള്‍ കാണുമ്പോള്‍ മാത്രം നിര്‍ത്തുന്ന ബസ്,അധികം സ്റ്റോപ്പുകള്‍ ഇല്ലാത്ത ബസ്,എല്ലാവരും ഒരു സ്വപനത്തില്‍ എന്ന പോലെ ശാന്തരായി ഇരിക്കുന്നു .
ബസ് പടിഞ്ഞാറെ കോട്ട എത്തി.അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ എനിക്ക് ഇറങ്ങണം,കോട്ടപ്പുറം പാലം.അവിടെ ഇറങ്ങിയാല്‍ k .s .r .t .c സ്റാന്റിലേക്ക് ഒരു ഷോര്‍ട്ട് കട്ട്‌ ഉണ്ട്.ഞാന്‍ ബസിറങ്ങി നടന്നു .
7 മണിക്കാണ് ബംഗ്ലൂര്‍ ബസ് ത്രിശൂര്‍ k .s .r .t .c സ്റ്റാന്റില്‍ നിന്നും പുറപെടുന്നത്,ഞാനെത്തുമ്പോള്‍ ബസ് സ്റ്റാന്റില്‍ ഉണ്ട്,ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തു ബസില്‍ കയറി,റിസര്‍വേഷന്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് സീറ്റ് കിട്ടി,നല്ല തിരക്കാണ് ബസില്‍.ഈ സൂപ്പര്‍ ഫാസ്റ്റില്‍ ഇവന് ഇവിടെ നിന്ന് റിസര്‍വേഷന്‍ കിട്ടി എന്നാ ഭാവത്തില്‍ പലരും എന്നെ നോക്കി.ഈ ബസില്‍ റിസര്‍വേഷന്‍ ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് നേരത്തെ അറിയാമായിരുന്നു.അങ്ങനെ തൃശൂര് നിന്നും ബസ് പുറപ്പെട്ടു.
രാവിലെ പുറപെടുന്നത്കൊണ്ട് ബസില്‍ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു.സീറ്റ് കിട്ടിയവരെല്ലാം പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി വീണു തുടങ്ങി.ഞാന്‍ കുറച്ചു നേരം മൊബൈലില്‍ പാട്ട് കേട്ടു.പിന്നെ മടുത്തപ്പോള്‍ നിര്‍ത്തി.പുറത്തേക്കു നോക്കിയാല്‍ മടുപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ മാത്രം.വഴിക്കടവ് വരെ കാണാന്‍ ഒന്നുമില്ല എന്ന് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ കുറച്ചുനേരം നേരം ഉറങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
മൊബൈലില്‍ അലാം അടിക്കുനത് കേട്ടിട്ടാണ് ഉണര്‍നത്,സമയം 11 മണി.ബസ് വിജനമായ ഏതോ റോട്ടിലൂടെ പോയികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.ബസില്‍ തിരക്ക് തീരെ കുറഞ്ഞു.പല സീറ്റുകളും കാലിയാണ്.കണ്ടക്ടര്‍ ഡോറിന്റെ സൈഡ് സീറ്റില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു.ഇവിടെ അധികം സ്റ്റൊപ്പോന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഡ്രൈവര്‍ പതുക്കെ ഗിയര്‍ ഒന്ന് മാറ്റി,ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി കൊണ്ടിരുന്ന ബസു ആവേശത്തോടെ കുതിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.ചെമ്മണ്‍ തിണ്ടുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ റബ്ബര്‍ മരങ്ങളുടെ മര്‍മരങ്ങളെ കീറിമുറിച്ചു ബസു ഒരു ചീവീടിന്റെ മുരള്‍ച്ചയോടെ ചീറി പാഞ്ഞു .
പിന്നീട് ബസ് നിര്‍ത്തുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള്‍ വഴിക്കടവ് എത്തിയിരുന്നു.പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ വഴികടവ് എത്തിയപ്പോഴേക്കും പരിസരം ആകെ ഒന്ന് മാറി.നാട്ടിന്‍പുറത്തിന്റെ ശാലീനതയില്‍ നിന്നും കാടിന്റെ വന്യതയിലെക്കൊരു മാറ്റം.ആരോ ഒരു കുട പിടിച്ച് സൂര്യനെ മറക്കുന്നത് പോലെ,മൊത്തം ഒരു ഇരുട്ടു .
എന്റെ പ്രതീക്ഷക്കു വിപരിതമായി ഈ സ്റ്റോപ്പില്‍ നിന്നും കുറച്ചാളുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.മലന്ജ്ജരക്കുമായി ഒരു തമിള്‍ കുടുംബം, ഒരു മലയാളി,അയാളുടെ ഭാര്യാ(മൈസുര്‍ക്കനെന്നു തോന്നുന്നു ).പിന്നെ കണ്ടാല്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരനെ പോലിരിക്കുന്ന ഒരാള്‍ ,പിന്നെ അയാളുടെ പിറകില്‍ ഒരു 19,20 വയസ്സ് തോന്നിപിക്കുന്ന,മഞ്ഞ ചുരിദാര്‍ ഇട്ട, ഒരു പെണ്‍കുട്ടി.അവള്‍ കയറി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കണ്ടക്ടര്‍ ഡോര്‍ അടച്ചു. തമിള്‍ ഫാമിലി ബാക്കിലെ ലോങ്ങ്‌ സീറ്റിനു മുന്നിലായുള്ള സീറ്റുകളില്‍ സ്ഥലം പിടിച്ചു.മലയാളി ഫാമിലി എന്റെ തൊട്ടു മുന്‍പിലത്തെ സീറ്റില്‍ സെറ്റിലായി.അവള്‍ ആ മഞ്ഞ ചുരിദാര്‍ ഇടതു വശത്ത് മലയാളീസ് ഇരുന്നതിനു തൊട്ടു മുമ്പിലത്തെ സീറ്റില്‍ ഇരുന്നു.
നിഴല്‍ ചിത്രം വരച്ച റോഡിലൂടെ അവ മാച്ചുകൊണ്ട് ബസ് പതിയെ നീങ്ങി.
പുറത്തേക്കു മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ പതുക്കെ എന്റെ സഹയാത്രികരെ കുറിച്ചും ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഇല്ല ആരും എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയതിനു ശേഷം,ഞാന്‍ പതുക്കെ മുബിലത്തെ മഞ്ഞ പാടത്തേക്കു നോക്കി.വേനലില്‍ കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ നെല്പാടത്തു ബ്ലാക്ക് കളര്‍ താറാവിനെ ഇറക്കിയത് പോലെ,നല്ല മഞ്ഞ കളറില്‍ കറുത്ത പുള്ളികളുള്ള ഒരു ചുരിദാര്‍ ആണ് അവള്‍ ഇട്ടിരുന്നത്.താഴേക്ക്‌ ഇഴുകി വന്ന ഷാള്‍ ഇടക്കിടെ കയ്കൊണ്ട്‌ മാടി കേറ്റികൊണ്ടിരുന്നു.കാറ്റത്തു ചുമലില്‍ താത്തികളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മുടിയിഴകള്‍ക്കു ഏതോ എണ്ണയുടെ സുഗന്ദം ഉണ്ടായിരുന്നു.ഞാനാണ്‌ അവളുടെ പുറകിലത്തെ സീറ്റില്‍ ഇരുന്നിരുന്നതെങ്കില്‍ ആ മുടിയിഴകള്‍ എന്നെ ഒന്ന് തോട്ടെനെ.അവള്‍ തിരിഞ്ഞു എന്നോടൊരു സോറി പറഞ്ഞു മുടി എടുത്തു മുബിലേക്ക് മാറ്റിയിട്ടെനെ ഞാന്‍ വെറുതെ മോഹിച്ചു.
ഇവള്‍ വളരെ സിമ്പിള്‍ ആണ്,കാണാന്‍ എന്റെ അത്രയ്ക്ക് തന്നെ സൌന്ദര്യം ഉണ്ട്.എന്തോ അവളെ കുറിച്ച് ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചതെന്തും എനിക്ക് പോസറ്റിവയെ തോന്നിയുള്ളൂ.പതിയെ പതിയെ ഞാനെന്റെ ഐശ്വര്യ റായിയെ അവളില്‍ കണ്ടെത്താന്‍ തുടങ്ങി .അതെ ഇവളെയാണ് ഞാന്‍ തേടികൊണ്ടിരുന്നത് എന്ന് മനസ്സ് പറഞ്ഞു.എന്തോ എനിക്ക് മഞ്ഞ കളറിനോട് വല്ലാത്ത ഇഷ്ട്ടം തോന്നി.
ചുമലില്‍ എന്തോ തട്ടിയിട്ടണെന്നു തോന്നുന്നു അവള്‍ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു,അവളുടെ മുഖം കാണാനായി മനസ്സ് വെമ്പി,പക്ഷെ ഞാന്‍ മുഖം പെട്ടന്ന് തിരിച്ചു കളഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ പുറത്തേക്കു ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്,വണ്ടി അരുപാട് ദൂരം സഞ്ചരിച്ചു.ഇപ്പോള്‍ ഒരു hairpin വളവു കയറികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.വലതു വശത്ത് പാറ,ഇടതുവശത്ത് താഴെ നിന്നും വളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന മുളഗൂട്ടങ്ങള്‍,മനോഹരമായ സ്ഥലം .മുന്നോട്ടു നോക്കിയാല്‍ ഒരു കോട്ട പോലെ പടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന മലനിരകള്‍,മനോഹരമായ ഒരു വിദൂര ദ്രശ്യം.
ഞാന്‍ ഒന്ന് ഒളികണ്ണിട്ടു അവളെ നോക്കി.ആഹാ അവളും ഇപ്പോള്‍ എന്നെപ്പോലെ ഈ ഭംഗി ആസ്വദിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് അവളുടെ മുഖം പകുതി കാണാം.ക്യ്മുട്ടുകള്‍ വിന്‍ഡോയുടെ ഫ്രേമില്‍ കുത്തി താടിക്ക് കൈയ്യും കൊടുത്തു പുറത്തേക്കു നോക്കിയിരിക്കുകയാനവള്‍.ഞാന്‍ അവളെ തന്നെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു,അവള്‍ പുറത്തേക്കും.
അവളെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്ന എന്റെ ഭാവന ,അവളുടെ കൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .
ഞാന്‍ അവളെയും കൂട്ടി മുളഗൂട്ടങ്ങള്ക്കിടയിലൂട നടന്നു.ഓടി,പിന്നെ കിതച്ചുകൊണ്ട് പട്ടിയെ പോലെ നിന്ന് പരസ്പരം നോക്കി.
കിതച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാനവളോട് ചോദിച്ചു,ഏയ്‌ മഞ്ഞപാടം നിന്റെ പേരെന്താണ് ?
മഞ്ജരി,അവള്‍ പറഞ്ഞു .
കിതപ്പ് മാറിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മന്ജരിയോടു ചോദിച്ചു ,
നമുക്ക് കുറച്ചു വെള്ളം കുടിച്ചാലോ,ഇവിടെ നല്ല കട്ടരുവികള്‍ കാണും,കേട്ടിട്ടില്ലേ കളകളാരവം മുഴക്കി നീങ്ങുന്ന കട്ടരുവികളെ കുറിച്ച് ?
അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല .
ഞങ്ങള്‍ കാട്ടരുവിയിലെ വെള്ളം കുടിച്ചു ,പരസ്പരം വെള്ളം തേവി കളിച്ചു .
അവളുടെ മഞ്ഞ ചുരിദാറില്‍ നിറയെ വെള്ളത്തുള്ളികള്‍.മുടിയിഴകളില്‍ ഒരു നനവ്‌ .
ഈ കാട്ടില്‍ നമുക്ക് ഒരു കുടില്‍ കെട്ടി താമസിച്ചാലോ ?അവള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
അവളുടെ ഐഡിയ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടു,വെള്ളത്തിനായി കട്ടരുവികളുണ്ട് ,ഭക്ഷണത്തിനായി കായ്കനികള്‍ ധാരാളമുണ്ട് പിന്നെ മറ്റാരുമില്ലതതിനാല്‍ ഇതിനൊന്നും ഒരു കാലത്തും കുറവുണ്ടാകില്ല .ചുറ്റും പടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന മലനിരകളില്‍ പോയി വേട്ടയാടി നമുക്ക് ജീവിക്കാം,ഞാനവളോട് പറഞ്ഞു 'പ്രിയേ നമുക്കിവിടെ ജീവിക്കാം ,നമ്മുടെ സന്തതി പരമ്പരകള്‍ ഈ കട്ടില്‍ നിറയട്ടെ .വരൂ നമുക്ക് പോയി കുടില്‍ കെട്ടാം'.ഞാനവളെയും കൂട്ടി കുടില്‍ കെട്ടാനുള്ള മരം തേടി നടന്നു .
ഒരു മരം ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു പിടിച്ചു .ഞാനതിലേക്ക് കേറാന്‍ തുടങ്ങിയതും,എവിടെ നിന്നനെന്നറിയില്ല കുറെ ആളുകള്‍ ഓടി വരുന്ന ശബ്ദവും ബഹളവും ,ഇനി വല്ല നരബോജികളുമാണോ ?ഞാന്‍ കണ്ണ് തുറന്നു ചുറ്റിലും നോക്കി.
മൈസൂര്‍ ,മൈസൂര്‍ ,കണ്ടക്ടര്‍ എന്റെ തോളത്തു തട്ടി വിളിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു , മൈസൂരെത്തി ഇറങ്ങുനില്ലേ?
ഞാന്‍ മുബിലത്തെ സീറ്റിലേക്ക് നോക്കി , മഞ്ജരി അവളെ അവിടെ കണ്ടില്ല ,ഞാന്‍ ബാഗുമെടുത്ത്‌ പുറത്തിറങ്ങി ഇറങ്ങി .മൈസൂര്‍ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ മഞ്ഞ ചുരിദാര്‍ ഇട്ട പെണ്ണ്ങ്ങളുടെ പിറകെ കുറച്ചു നേരം നടന്നു.പിന്നെ എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ അവളെ കണ്ടെത്താമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാന്‍ ബംഗ്ലൂരിലേക്ക് ബസ് കയറി യാത്ര തുടര്‍ന്നു.
